Het was alweer een eeuwigheid geleden, voor mij 10 november 2007 om exact te zijn maar afgelopen zaterdag hadden we eindelijk weer eens afgesproken met de Flybloggers. Voor deze zgn. Flyblog nummer 7 hadden we afgesproken op vliegveld EHAL op Ameland. Bijna iedereen zou deze keer aanwezig zijn, alleen Hans kon er helaas niet bij zijn.
Ik had afgesproken met m’n vaste Co Ronald, Martijn kwam samen met Ton en zijn zwager in de PH-ANH, Marcel en Guus in de D-EDMB en Frank en Pascal zouden vanaf Lelystad met de PH-VFA komen. Het plan was om rond een uur of twaalf te vertrekken en dan ergens tussen drie en vier weer aan de terugweg te beginnen. Maar helaas ging het uiteindelijk weer anders dan we hadden gepland.
Amalend gezien in Google earth
Het weer gooide namelijk weer eens roet in het eten. Er was vrijdag een regenfront vanaf het zuidwesten naar het noorden getrokken wat zaterdag door een in kracht toenemend hogedrukgebied weer naar het zuidwesten zou worden geduwd. Volgens de meeste voorspellingen zou het front tegen de middag weer in het zuidwesten zijn beland maar je raadt het al hij ging ‘iets’ langzamer dan voorspelt. Ten oosten van het front was het geweldig weer zoals ik begreep van Marcel (Hoogeveen) toen we rond tien uur voor het eerst tactisch overleg hadden, helaas was het voor Lelystad, Rotterdam en ons in Eindhoven nog wolken op 300ft en regen. Tegen de middag was het front Lelystad ook gepasseerd en besloten Marcel, Guus, Pascal en Frank vast te vertrekken, beide teams uit het zuiden zouden waarschijnlijk weldra volgen…. not. Wij konden uiteindelijk pas om half drie airborne en Martijn en Ton moesten in Rotterdam zelfs tot drie uur wachten.
Druk weekje achter de rug.... (luchtvaart technisch gezien dan)
Klinkt natuurlijk heel leuk want het zou kunnen betekend dat ik van de week veel zelf heb gevlogen maar dat is helaas niet het geval.
Vorige week zondag begon de week met een dagje vliegclub, die dag was ik namelijk vluchtcoördinator / havenmeester. Altijd leuk natuurlijk dagje tussen de vliegtuigen maar helaas niet zelf vliegen... Alleen de hele dag van 9 tot 20 kijken naar anderen die gaan of hebben gevlogen, tja je kunt niet alles hebben.
Stond trouwens nog een mooi stel vliegtuigen op het apron achter de club, een volgens mij antieke DC-8 en een Antonov AN-124 vrachtvliegtuig.
De dikke en de dunne
De Antonov vertrok later die dag, toch wel een indrukwekkend gezicht als zoiets 'vlak' langs je komt getaxied en zeker zo indrukwekkend als ie daarna met vol vermogen de startbaan af dendert.
Wat een bakbeest
De DC-8 ging die dag helaas niet weg, jammer want volgens mij is dat ook wel gaaf om te zien en te horen. In de tijd dat die DC-8 werd gemaakt maakte men zich nog niet zo zorgen over geluidsoverlast.
Even iets wat helemaal niets met vliegen te maken heeft maar zomaar iets wat ik van de week tegen kwam op internet. Ik was namelijk op zoek naar de het muziekje wat ze iedere avond tijdens de Olympisch spelen gebruikte bij NOS Studio sport zomer.
Na een korte zoektocht bleek het te gaan om het liedje ‘Love love love’ van de Taiwanese zangeres Jolin Tsai. Met de naam van de artiest was het nummer daarna snel gevonden en gedownload in mp3 formaat.
Geinig liedje maar van de tekst is weinig te maken in dit geval, het wordt namelijk gezongen in het mandarijn. Gelukkig zijn er dan altijd weer van die mafkezen op internet die wel even een vertaling in elkaar knutselen.
Wat nou chinees niet te verstaan.
Heb dubbel gelegen… ben benieuwd wat de echte vertaling is.
Qua vliegen heb ik op het moment nog geen vluchtjes in de planning staan, wel aankomend weekend zondag de 31ste weer eens een dagje vluchtcoördinator op de vliegclub en volgende week een vluchtje met Brussels Airlines naar Wenen.
Snel daarna maar weer eens een vluchtje plannen om als PIC de lucht in te gaan!
Afgelopen zondag was een mooie dag voor Frank en dan bedoel ik niet ‘onze’ Franklin maar de Frank waar ik een tijd geleden eens mee ben meegevlogen en dezelfde die me tijdens mijn examen heeft geholpen. Frank is namelijk sinds enkele weken de trotse bezitter van de PH-TYD, een Piper PA-28-140 Cherokee en deze is afgelopen weekend officieel binnen gehaald op de club.
De TYD heeft de afgelopen weken al een paar keer in de hangaar gestaan en menig clublid heeft al met de neus tegen de cockpit raampjes aangestaan maar vanaf nu kan er daadwerkelijk door leden op worden gevlogen.
Snel eens een checkvlucht inplannen om naast de Cessna 172 ook in dit toestel te kunnen vliegen.
En Frank ook via deze weg nog gefeliciteerd met de TYD, gaaf toestel!!
Na de avond vlucht van 5 augustus en de vlucht die ik als SLC met Ronald had gemaakt op 10 augustus begon het op 14 augustus alweer aardig te jeuken….. Zou het dat toch een verslaving zijn.
Tja, wat doe je dan als het ’s avonds lekker weer is en je het geluk hebt dat je bij een vliegveld woont dat nog open is? Juist dan bel je de vaste Co en spreek je af om weer ff de lucht in te gaan. Gelukkig was de DKF vanaf 20:00lt vrij en aangezien de zon pas om 21:20lt onder zou gaan was er nog tijd genoeg.
We zaten dus om 20:00 in de kist en gingen rond 20:12 airborne om daarna met een zgn. Yankee departure (Someren) de CTR van Eindhoven te verlaten. Ons plan was om even een rondje Roermond te doen om wat foto’s te maken van het huis van een kennisje van Ronald.
Na een maand niet meer in Nederland te hebben gevlogen ivm de vakantie was het wel weer eens tijd om te gaan. Zeker omdat ik in de maand voor de vakantie over ben gegaan van de Tomahawk naar de Cessna 172 en ik bang was dat als ik te lang zou wachten ik alles weer vergeten zou zijn.
Gelukkig dacht m'n vaste Co er net zo over en was een afspraak snel gemaakt, plan was om op dinsdag avond (5 aug.) even op en neer te gaan naar Budel. Geen lange vlucht maar wel weer even de lucht in om het gevoel met het toestel te houden. Ronald zou de heenweg voor zijn rekening nemen en ik zou de DKF vanaf Budel terug naar de basis vliegen.
Rond een uurtje of vijf afgesproken op de club en na de gebruikelijke voorbereiding zaten we om ongeveer zes uur in het toestel om richting EHBD te vertrekken. Zoals gezegd vloog Ronald de heenweg en om de werkdruk wat te verdelen heb ik de radio voor mijn rekening genomen. Onze route liep na take-off direct naar punt Sierra (Eersel) om daarna bij Zulu (Westerhoven) de CTR te verlaten. Hierna in een rechte lijn richting Weert om daarna met een ruime linker bocht het circuit gebied van Budel binnen te vliegen. Het vliegveld en circuit lagen er verlaten bij en na minder dan 30 minuten had Ronald de DKF ‘netjes’ geland en geparkeerd voor het havengebouw.
As mentioned in my last post we were on holiday in the south of France the last three weeks, during this time we stayed at my parents-in-law who live in Bardejean a small village approximately 40km north of Beziers. Besides the normal holiday occupations like sun, sea and pool my wish was to also enjoy the sky’s above Bardejean and the surrounding mountains. During my earlier visits I already found two airfields in the vicinity but I was never successful in booking a flight because of the big language barrier. My French is as bad as the average Frenchman’s English.
Because of this language barrier it looked like this holiday would also end flightless, this changed fortunately after I found an email address on the also French website of the ‘Aero Club de Beziers’. The normal contact form on the website did not work but in a desperate attempt I did send an email to the webmaster address of the site.
I was lucky because less than an hour later I received a super friendly reply (in English) from webmaster / club member Sébastien. Because of this friendly reply in English this article is also in English instead of the regular Dutch so he will we able to read it! In his reply he immediately invited me to come to the club that afternoon to arrange a flight, he would also be there to act as a interpreter just in case. As you can imagine he didn’t have to mention this twice, I hopped in the car and 40mn later I arrived at LFMU.
Zo weer terug uit zuid Frankrijk waar we drie weken hebben genoten van zon, zwembad, zee en sky, maar daarover in een volgend stukje meer. Rest eerst nog een verslagje van een vlucht die ik heb gemaakt ergens voor de vakantie.
Zoals jullie hebben kunnen lezen ben ik nu ook ‘los’ op de Cessna 172, een vier persoonskist. Na een aantal vluchtjes samen met Ronald om te wennen aan het nieuwe toestel leek de tijd nu rijp om eens te gaan vliegen met meer dan één passagier zoals altijd gebruikelijk in de Tomahawk.
De kids wilde al sinds ze voor het eerst hadden meegevlogen een keer hun vriendjes / vriendinnetjes meenemen en na een loterij om te zien we er eerst aan de beurt was had Sterre geluk. Ze mocht twee vriendinnen meenemen en dan zouden we woensdag aan het eind van de middag een vluchtje gaan maken. Bleek nog een moeilijke keuze want er waren meer dan twee gegadigden maar uiteindelijk viel de keuze op Naomi en Sabine, twee van haar beste vriendinnen.
Naomi & Sabine
Ze mochten zelf kiezen wat ze vanuit de lucht wilde zien, werd uiteindelijk rondje om huis, school en de Efteling. Voor mij een bekende route, kom vaker over de Efteling zullen we maar zeggen, maar voor de dames was het natuurlijk nieuw.
Vorige weekend was het vaderdag en hadden Claudine en de kids bedacht dat een bezoek aan Schiphol wel een leuk vaderdags uitje zou zijn.
Vond het inderdaad geen straf
Dus na het ontbijtje op bed en een paar prachtige zelfgemaakte cadeaus in de auto richting Schiphol, eerste stop was het parkeerterein bij de Mac Donalds langs baan 27. Hier hebben we een half uurtje lekker in het zonnetje zitten kijken naar voornamelijk landende Fokker 70's en 100's en een enkele vreemde eend.
Volgende etape was de terminal met een bezoekje aan oa. de plaza met daarin de 'Planes at Plaza' luchtvaart shop, opvolger van het vorig jaar gesloten 'World of Wings' en natuurlijk het panorama dak.
Weet niet wat het is maar ik vlieg me een slag in de rondte de laatste tijd, afgelopen maandag al de lucht in geweest zoals jullie hebben kunnen lezen en nu alweer.
Dit keer weer eens in de Tomahawk, heb de laatste weken alleen maar in de 172 gevlogen en heb zelfs een paar keer met het idee gelopen om de Tomahawk te laten schieten maar met het naderen van de datum waarop ik eerst weer met een instructeur de lucht in zou moeten toch maar besloten om Tom nog ff aan te houden.
Het plan was dan ook om ff snel een paar circuitjes te gaan vliegen om niet te veel geld uit te geven en toch weer current op de Tomahawk te zijn. Bij aankomst op het veld samen met Thijn bleek echter dat we 'bird status critical' hadden en er dus geen circuits mogen worden gevlogen, plan daarom maar om gegooid en er een klein rondje Den Bosch van gemaakt.
Wat maakt ons sterk....
Was wel weer een goed gevoel om na al die Cessna ervaring weer eens in de oude vertrouwde Tomahawk te zitten. Je kunt alleen wel zien dat snel aan zaken went want ik moet tot mijn spijt bekennen dat ik tijdens de checks 1 of twee keer naar de verkeerde plaats op het dashboard keek om een bepaald instrument te checken.
De vlucht zelf was en niet 1 om veel over te vertellen, Take-Off > Boxtel > Den Bosch > Boxtel > en weer aan de grond, we zijn nog geen 30 minuten in de lucht geweest. Was natuurlijk wel gezellig om weer eens met Thijn in de lucht geweest te zijn, je ziet dat ie er van geniet!!
Weblog 
ben benieuwd wat de echte vertaling is. 
