Dit keer geen lang verhaal maar ff een kort stukje om de website compleet te houden.

Na de Cessna checkout van vorige week moest er nu natuurlijk ff in de Cessna worden gevlogen zonder instructeur. Eerst was er even het plan om een vluchtje naar een ander veld te gaan maken maar omdat we beide nog zo nieuw zijn op de Cessna besloten we uiteindelijk om er maar twee locaaltjes van te maken. Gewoon ff relaxed in bekend luchtruim aan het toestel wennen.

Plan was om rond 17:00 het luchtruim te kiezen voor de eerste vlucht (Ronald) en ik zou na terugkomst de tweede vlucht voor mijn rekening nemen. Echter hadden we wat issues, ik had een technische storing bij een klant waardoor ik nog een aantal telefoontjes moest plegen en zelfs ff moest inbellen en er hing een hardnekkig stuk nare bewolking boven ons hoofd wat er ERG dreigend uitzag.

Kortom wachten, buienradar checken, buiten kijken, buienradar checken, wachten, buienradar checken om uiteindelijk tegen 19:00lt te zien dat het buiengebiedje ons eindelijk voorbij was.

Zoals je kunt zien zat er net boven Eindhoven een rode pit in de buienradar en hij wilde niet echt doortrekken richting het noordoosten.

Zo daar zijn we weer, dit keer maar een weekje tussen twee posts in plaats van maanden zoals het de laatste tijd wel eens voor is gekomen. Maar er is de laatste weken natuurlijk ook wel weer wat te melden, vorige week het eerste deel van de check-out op de Cessna 172 en nu dus het tweede deel.

Vorige week tijdens de eerste vlucht op de 172 het nodige bovenwerk gedaan, viel me wel aardig zwaar zoals jullie hebben kunnen lezen, daarom ze week wel een ‘beetje’ nerveus voor het tweede deel de circuit training. Ik had op woensdag om 18:00 afgesproken op het veld alwaar Ronald en Paul de DKF al hadden getankt, ik kon pas om 18:00 i.v.m. de verhuizing van de zaak naar een nieuwe locatie in Houten. 

Was ik de vorige week als eerste aan de beurt, deze week zou ik als tweede gaan en mocht Ronald zijn kunsten als eerste laten zien. Dus om kwart over zes zat ik relaxed op de achterbank voor een zo later bleek 7 tal ‘rondvluchtjes’. Tijdens het wachten op take-off clearance nog twee leuke plaatjes geschoten, eerste van een Trans 737 die voor ons de runway wilde kruisen en de tweede van een dikke C-17A op short final.

C-17A op short final

737 crossing at Bravo

Tijdens de vlucht natuurlijk goed opgelet op de verrichtingen van Ronald zodat ik tijdens mijn deel van de vlucht wat beter beslagen ter ijs zou komen maar er was ook nog genoeg tijd om een paar plaatjes te schieten.

C-17 aangekomen op apron	Downwind
Turning final	Waiting for us :-)

Zo, eindelijk wat tijd om wat te schrijven. Het is al bijna weer een week geleden dat ik mijn eerste les op de Cessna 172 heb gehad maar zoals zo vaak geen moment tijd gehad om mijn website te updaten.

Maar de eerste les op de 172 was dus vorige week dinsdag 20 juni, zoals ik in mijn vorige stukje al vertelde had ik de lessen niet alleen geboekt maar samen met vliegmakker Ronald. Door samen te lessen hopen we te leren van elkaar, je vliegt een les zelf en tijdens de andere les kun je op je gemak leren van de verrichtingen van de ander. Op deze manier hopen we dat er meer blijft hangen.

Deze dinsdag hadden we in tegenstelling tot vorige week meer geluk met het weer en niets stond de les nog in de weg…. We bleken alleen te weinig brandstof te hebben voor twee lesjes en moesten dus eerst nog even op de knietjes bij de Shell. Ook hier hadden we hadden geluk want we konden meteen komen en waren dan nog aan de beurt voor de in aantocht zijnde Ryan Air 737, dubbel geluk want Christiaan bood aan om voor ons te gaan tanken zodat we meer tijd hadden voor de preflight brieving.

De DKF in flight.

Na de brieving van Paul (instructeur) op naar de inmiddels weer met volle tanks teruggekeerde PH-DKF om te beginnen met de walk-around. Hier ging het meteen fout want ik begon het rondje op dezelfde manier zoals ik gewend ben bij de Tomahawk maar dit bleek fout, het handboek beschrijft de check ronde in andere richting.

Na alles te hebben gecheckt ging Ronald in de achterklep en zou ik de spits afbijten qua vlucht.

Zo, terug in Nederland na bijna twee weken genieten van de zuidfranse zon.

De achterblijvers in Nederland hadden trouwens ook geen klagen zo bleek, de temp thuis was vaak beter dan bij ons.

En na al dat mooie weer hier en daar was ik vol goede moed dat mijn geboekte lesjes op de Cessna 172 deze week geen problemen zouden ondervinden.
Ik had namelijk voor deze week mijn eerste lessen in de Cessna 172 op het programma staan samen met Ronald waarmee ik laatst ook naar Teuge ben gevlogen.

Het plan was om afgelopen woensdag en donderdag van 18:00 tot 21:00 te lessen, zelf een vlucht en de vlucht van de ander vanaf de achterbank.

Maar helaas zat het weer ons op beide dagen niet 'echt' mee, beide dagen begonnen goed maar eindigde helaas in een spectaculair onweer.

Levert overigens wel mooie plaatjes op....

Door het weer dus helaas nog niet kunnen vliegen op de 172, maar tijdens het lange wachten op beter weer wel uitgebreid de tijd gehad om de PH-DKF eens goed van binnen en buiten goed te bekijken. Tevens konden we de talrijk op de vleugels aanwezige vliegjes na de douche beurt makkelijk verwijderen.

Komende week gaan we het weer proberen, as dinsdag en woensdag avond staan in de planning, hopelijk hebben we dan meer geluk met het weer!

Na het debakel van vorige week dit weekend meer geluk, eindelijk weer eens met de voetjes van de vloer. Dit keer niet weken van te voren geboekt maar het boekingskantoor stuurde donderdag een mailtje met de melding dat er zondag nog een detail was vrij gekomen en of er misschien nog mensen waren die wilde vliegen….  dat dacht ik dus wel!!

Twee minuten nadat ze op send hadden geklikt had ik het detail al vast gezet.

Omdat alleen als SLC op de rechterstoel zitten toch wel erg jammer is als je net je brevet hebt gehaald besloten we er twee vluchtjes van te maken. Het plan was dat ik heen zou vliegen naar Teuge en Ronald de terugvlucht, beide nog geen ervaring met Teuge dus meteen een leuke uitdaging.
Ik had het veld natuurlijk wel al eens eerder bezocht, een keer met Frank en verschillende keren tijdens de para cursus maar zelf vliegen is natuurlijk anders.  

Was voor mij trouwens de eerste keer dan we wat van de taken in de cockpit hadden verdeeld, we hadden namelijk afgesproken dat de niet vlieger de radio en een deel van de navigatie voor zijn rekening zou nemen. Bleek ondanks dat je er wel even aan moest wennen een juiste geweest te zijn, op deze manier heeft de pilot flying het wat rustiger en ben je als pax toch meer betrokken. Maar zoals gezegd wel ff wennen, je bent zo gewend zelf de RT te doen dat je soms bijna door de ander heen begint te praten.

Teuge 'Tower'

Na een snelle pee pee pauze en het betalen van het landingsgeld zaten we alweer in de MEC . Ik nu rechts en Ronald links.

Het komt de laatste tijd helaas wel vaker voor, boek je een vliegtuig maar kan er toch niet worden gevlogen. Dit weekend was helaas niet anders, weken geleden een toestel geboekt en afgelopen week mijn boeking naar het einde van de dag moeten verzetten ivm lesvluchten. Opzicht natuurlijk geen probleem ware het niet dat het toestel aan het eind van deze lesdag door zijn uren heen was en er dus niet meer op kon worden gevlogen.

Volgende keer toch maar vast houden aan een vroeg detail.

Maar eerst even afwachten tot het noodzakelijk onderhoud weer heeft plaats gevonden en dan weer snel een keer de lucht in!

Het was trouwens ondanks dat er niet kon worden gevlogen genoeg te doen op de club dit weekend! We hadden namelijk Model Vlieg Club Berlicum op bezoek met een (helaas) static display van een groot aantal van hun toestellen en ook de brandweer van EHEH kwam nog even langs voor een praatje en een demo.

Yak samen met het kleine spul

Uitleg van de brandweer

Laatste vlucht alweer twee weken geleden, maar tot op heden geen minuut tijd en zin gehad om er een stukje over op m’n weblog te plaatsen. Vandaag gelukkig wat energie over en dus toch nog maar even in de pen geklommen.

Ik had zondag de 17de aan het eind van de middag twee uurtjes geboekt op de Tomahawk, niets speciaal in de planning gewoon ff een lekker stukje vliegen om de boel een beetje current te houden. In eerste instantie zou er een collega mee vliegen maar deze moest door omstandigheden helaas verstek laten gaan. Nu is alleen vliegen natuurlijk ook geen straf maar in mijn geval staan er meestal minimaal twee vrijwilligers / aasgieren klaar om iemands plek in te nemen.

Soms hopen ze zelfs dat er iemand afzegt…

Zo ook deze keer, dus een pax was snel gevonden en aangezien Ster de laatste keer was mee geweest mocht nu Thijn weer mee.

Mr. Thijner

Zoals gezegd had ik voor de vlucht geen speciale plannen maar het leek me leuk om eens hoog boven Eindhoven van het uitzicht te gaan genieten. Het vluchtplan liep vanaf Eindhoven op 1000ft richting Boxtel (Tango) om daarna met een lusje richting Den Bosch weer terug te keren richting Eindhoven maar dan ruim boven de CTR op maximaal FL095 om vervolgens zuidelijk via Yankee weer terug te keren.

It’s been a while…

Het is alweer even geleden dat ik hier een stukje heb geschreven wat ook werkelijk een vlucht beschreef. Het is ook zo druk de laatste tijd en als je dan eens een weekend vrij bent dan is er geen kist vrij of wil het weer niet echt meewerken.

Dit laatste was ook het geval 19 januari jl., die dag zou ik namelijk samen met Frank naar vliegveld Meschede in het Sauerland vliegen voor een meet & Greet met de andere Flybloggers. Het weer was echter zo slecht dat we de avond ervoor gezamenlijk al hadden besloten dat het deze keer toch echt niet zou gaan. Dit keer dus niet de hele ochtend / middag rondgehangen op de club met een schuinoog op de buienradar en de weersvoorspellingen of het zou gaan of niet, maar gewoon lekker uitgeslapen. Maar wel kl.te natuurlijk dat we niet konden vliegen!

In de week alvorens vorig weekend (26 januari) leek het weer wel vliegbaar te worden en aangezien ik geen andere zaken in de planning had maar weer eens een Tomahawk geboekt. Zondag van 15:00 tot 17:00 was wonder boven wonder nog vrij dus er kon eindelelijk weer eens gevlogen worden!!

Eerst het plan opgevat om samen met m’n Pa een rondje noodzeekust te doen, maar helaas moest m’n vader afzeggen en zou ik met navigatie plan wat ik in gedacht had met een beetje pech niet voor het einde van UDP binnen zijn. Change of plan dus….

Nieuw plan werd een rondje zeeland (om toch nog ff de zee te zien ) en de PAX i.p.v. Pa werd Carlijn, een vriendinnetje van m’n dochter die al verschillende keren had gevraagd of ze eens mee mocht.

Zo, 2007 zit er weer op!

Een mooi jaar met pieken en dalen. Een jaar met thuis op alle fronten alles op de rit en lekker wat vluchtjes in de Tomahawk maar daar naast is 2007 ook het jaar waarin een goede vriendin van ons hoorde dat ze ernstig ziek is en waarin het op de zaak ook nog steeds niet lekker liep na de merger met alle stress van dien. Dat laatste is overigens als je er goed over nadenkt eigenlijk helemaal niet belangrijk, je gezondheid is 1000 maal belangrijker dat is me onderhand wel duidelijk!

Hopelijk wordt 2008 dus het jaar van gezondheid en geluk en gaat het daarnaast ook iedereen op alle andere fronten voor de wind.Voor ik hier in mijn weblog start met het nieuwe jaar eerst nog even in navolging van Martijn een weblog jaaroverzicht en wat statistische gegevens voor de nummer freaks onder jullie.

Januari:
In januari bar weinig gevlogen, alleen aan het einde van de maand 'even' met Frank de lucht in geweest vanaf EHEH. Het was inderdaad heeeel even, want eenmaal airborne bleek het weer toch minder prettig te zijn. Deze vlucht was een goed leermoment, niet vliegen bij twijfel over het weer!!

Frank op bezoek op EHEH