|
Nadat we gisteren door het weer hadden moeten besluiten om een extra dagje in Beziers te blijven werd ik nu vroeg in de morgen rond vijf uur wakker met een enigzins nerveus gevoel in m'n buik, zouden we vandaag ons doel kunnen bereiken? Eerst maar eens de TV aan gedaan om wakker te worden en daarna snel de notebook uit de tas om het weer te checken! Na het aanzetten van de TV bleek al snel dat we de dag vandaag niet positief zouden gaan beginnen, op bijna iedere zender waren extra nieuwsberichten.... Michael Jackson was blijkbaar die nacht overleden en dat was breaking news op iedere zender. Was meteen klaar wakker, ben geen echte Jackson fan maar als m'n klein kinderen later aan me vragen 'wat deed je toen Michael overleed...' Opa lag in z'n eentje in een hotel in Beziers te hopen op goed vliegweer. 
De woorden zijn al gevallen 'goed vliegweer' want na een half uurtje Jackson was het weer tijd voor de lokale realiteit, kom we hier vandaag weg? Een korte blik op de diverse weer sites was genoeg om te zien dat het weer moeilijk zou gaan worden. Het gebied met slecht weer op de route naar La Rochelle lag er nog steeds maar zou waarschijnlijk in de loop van de dag wat opklaren. Met een beetje geluk zouden we dat die dag dus waarschijnlijk wel halen, probleem was alleen dat de voorspellingen voor de dag erop op het stuk vanaf La Rochelle naar het noorden langs de kust abominabel waren. Er lag een bijna stationair gebied (ook vandaag al) met lage wolken, regen en onweer waar we slecht door zouden gaan komen. De voorspellingen voor de alternatieve route terug zoals we waren gekomen waren ook niet best, 's morgens zou het nog wel gaan maar 's middags zou het ook daar ook zwaar gaan onweren en de dag erop hetzelfde liedje. Het werd dus een moeilijke keuze.... Uiteindelijk hebben we gekozen om terug te vliegen zoals we waren gekomen richting St Yan, via deze route hadden we het idee dat we de grootste kans hadden om ergens het weekend thuis te komen. 
Gezien het feit dat het weer 's middags snel zou verslechteren was nu enige haast aan te raden, daarom snel even wat in het hotel ontbeten in plaats van relaxed ergens in de stad en daarna pronto richting het veld. Alwaar we weer eens positief werden verrast door de Fransen, de rekening voor het landingsgeld en het parkeren de afgelopen dagen bedroeg namelijk niet meer dan de kosten van één simpele landing op bijvoorbeeld vliegveld Budel. 
Deze vlucht vandaag van Beziers (LFMU) naar St Yan (LFLN) zou ik voor mijn rekening nemen, Ronald zat op de rechterstoel en zou de radio voor zijn rekening nemen. Voor Hans bleef er dus niets anders op dan om achterin te gaan zitten.  Eenmaal in de lucht begon de vlucht met relaxed vliegweer, niets dan zon en wat kleine wolkjes, alleen ver weg boven de bergen van het centraal massief onstonden al wat CB's.
 wat is het |
 toch mooi! |
Aangekomen in het Rhone dal ter hoogte val Valence begon het weer links van ons boven het massief nu snel in te kakken. Op ons vliegpad gelukkig alleen wat lichte spetterjes en iets slechter zicht maar boven de bergen regende het al serieus en pakte zich al donkere wolken samen.
 Ziet er niet best uit!! Tot aan Lyon hielden we dit zelfde weer en gelukkig voor ons zaten de wolken boven het stuk tussen Lyon en St Yan waar we dus noord-westenlijk richting de uitlopers van het centraal massief moesten vliegen hoog genoeg om ons veilig over de toppen van plusminus 3000ft te laten passeren. Alleen een paar keer iets moeten dalen en wat laveren om de aanwezige wolken maar niets waar we ons niet safe bij voelden.
Na iets meer dan twee uur kwamen we dus zonder problemen geheel niet volgens onze verwachtingen voor de tweede keer in één week aan in het levendige St Yan.
Voor het raam van de brandweer slash havenmeester stond de man die ons op de eerste dag zo vriendelijk had geholpen al enthousiast te zwaaien met zijn EACm schaal die wel hem de eerste keer hadden geven. Hij had ons al op de radio gehoord en dacht blijkbaar dat we het de vorige keer zo gezellig hadden gevonden dat we daarom de route hadden verlegt.
Om geen tijd te verliezen dit keer geen thee en koffie in z'n kantoor maar direct even naar de naburige vliegschool om daar de nodige weer sites op het internet raad te plegen. Zelf kijken op onze notebooks met UMTS was geen optie want St Yan ligt zo niet in metropolitan Frankrijk dat ze er geen dekking hebben. 
 Saint Yan ligt ergens bij de gele dot Één blik op de radar boorde onze hoop dat we die dag nog door konden vliegen naar Reims de grond in, ten noorde van ons zat het al vol met onweersbuien en het leek nog veel ernstiger te worden. Nu we eigenlijk wel zeker wisten dat we niet door zouden gaan vliegen eerst op aanwijzing van de directeur van het vliegveld richting het restaurant om de inwendige mens tevreden te stellen. Restaurant bleek net dicht te zijn maar een vriendelijke nog aanwezige dame bood aan voor ons een stokbroodje salami te maken. Normaal niet iets wat ik snel zou kiezen maar nu ging het erin als koek!
 In het echt zag het er nog dreigender uit!! |
|
No go dus en nu maar hopen dat we hier in de buurt een hotel konden vinden en dat we de DKF ergens konden stallen, beide bleek geen enkel probleem. De directeur van het veld samen met de eerder genoemde brandweer hadden het snel geregeld, de DKF mocht gratis binnenstaan in één van de hangaars en een hotel incl. taxi naar een hotel in het naburige Paray le Monial was eveneens zo geregeld. Super service!!! In Saint Yan zelf bleek geen hotel te zitten, wel een vliegveld met twee banen maar geen hotel.
Na een taxi rit van 20 minuten aangekomen bij ons Hotel voor die nacht, Hotel Terminus. Een gezellig schoon maar enigsins oudbollig familie hotel maar een mens mag natuurlijk niet klagen, alles is beter dan met z'n drieën overnachten in de DKF.
 Moderne inrichting... |
 Moderne inrichting... dat zeg ik |
Nadat we kwartier hadden gemaakt de rest van de dag gevuld met een wat lekkere drankjes, hapjes en diner in de regen onder een afdak ergens in het centrum van Paray en wat (gratis) internetten en beppen in de lobby van het hotel.
 Nat maar gezellig |
 Nat maar lekker |
 Regenachtige straten van Paray |
 Beetje hangen in de lobby |
Natuurlijk niet leuk dat we wederom waren gestrand maar wel weer een bere gezellige dag achter de rug! Nu wederom maar hopen dat we morgen (zaterdag) thuis kunnen komen zodat ik zondag nog naar Sterre's uitvoering kan en Hans naar zijn familie uitje.
Wederom duimen maar.
|
