|
Zoals beloofd hierbij het verslag van dag twee van ons vliegavontuur naar Zuid-Frankrijk.
De Tweede dag begon gelukkig niet zo vroeg als de eerste, we hadden namelijk besloten deze dag in Beziers te blijven en wat lokale vluchten te maken. Hierdoor konden we lekker relaxed wakker worden en hadden we alle tijd om in het centrum van Beziers te genieten van de zon en een lekker Frans ontbijtje het was perslot toch ook een beetje vakantie. 
Na deze relaxte start van de dag moest er natuurlijk wel weer worden ‘gewerkt’, het was geweldig vliegweer en we waren natuurlijk niet alleen naar Frankrijk gekomen om een beetje op terrasjes rond te hangen. Daarom eenmaal terug in het hotel in de lobby afgesproken om gezamenlijk een tweetal lokale vluchten voor te bereiden. Als eerste besloten we een rondje om de Beziers LFMU CTR te vliegen om de omgeving beter te leren kennen en later op de dag zouden we dan een tweede vlucht maken met een wat verder doel.
Je kon merken dat we hadden geleerd van de voorbereidingen thuis want dit keer hadden we in no-time beide vluchten voorbereid, routes ingetekend op de kaart, routes ingevoerd in onze drie GPS systemen  , weer & NOTAMS gecheckt via UMTS op de notebooks en navigatie plan inclusief te benodigde ATC frequenties uitgeprint op de printer van het hotel. Ready for departure dus…..
Alleen één kleinigheidje nog, hoe kwamen we op het vliegveld. We waren de vorige dag door m’n schoonouders Leen & Carla opgehaald op het vliegveld maar dat betekende dat we nu alternatief vervoer moesten zoeken. Opzicht natuurlijk geen probleem, taxi bellen en je zit in no-time weer op het vliegveld ware het niet dat we deze avond waren uitgenodigd om bij Leen & Carla te komen barbecueën en dat een taxirit naar Bardejean en het vliegveld een dure grap zou gaan worden. Sowieso natuurlijk lekkerder om eigen wheels te hebben!  Bleek alleen makkelijker gezegd dan gedaan om een huur auto te bemachtigen, Hans heeft zeker 30 minuten met Hertz aan de lijn gezeten. Vestiging in Beziers had wel auto’s maar die konden we ZEKER niet inleveren op het vliegveld de dag erop want die vestiging was gesloten en had GEEN sleutel afgifte punt en de vestiging op het veldveld tja die was zoals gezegd dicht en eigenlijk alleen open als er een vlucht van Ryanair arriveerde. Ze konden alleen aanbieden dat we de auto donderdag later in de middag wel op het vliegveld konden afleveren maar moesten we wel een extra dag huur betalen omdat de auto normaal voor 13:00 dient te worden teruggebracht. Maar ja dan waren ze niet open… wiens probleem is het nou zou je dan zeggen, daar gaan we natuurlijk geen extra dag voor betalen. Einde gesprek Hertz, wat een service… We zouden wel met de taxi gaan en kijken op het veld of we wat konden regelen.
Eenmaal op het veld aangekomen kwamen we ‘nog’ makkelijk door de security maar hierover later meer en konden we zonder begeleiding over het platform richting de DKF die nog geduldig op zijn plaatsje voor de aeroclub hangaar stond te wachten. Het blok voor het neuswiel en de stenen voor de zijwielen hadden hun werk goed gedaan.
 The lone rangers Snel de DKF klaar gemaakt voor vertrek en met Ronald als PIC en ik aan de radio de toren opgeroepen om toestemming te krijgen om naar de fuelstation te taxiën. Hier begonnen we of beter gezegd ‘ik’ lekker want de eerste reactie van de toren was een onduidelijk Frans Engels verhaal over naar wat uiteindelijk bleek een verkeerde frequentie. We kregen van de toren uiteindelijk wel toestemming om naar de fuelstation te taxiën maar van de uiterst vriendelijke pompbediende kregen we te horen dat we voor dit soort zaken voortaan de OPS frequentie moesten gebruiken. Ook handig trouwens dat deze frequentie vermeld staat in Jeppview of op de kaarten… NOT! Was overigens wederom een uiterste aardige Fransman, ben toch bang dat ik mijn idee over de default chauvinistische niet Engels sprekende ‘Fransman’ wat moet gaan aanpassen. Hij was blijkbaar zelf piloot geweest en vertelde ons over alle mooie plekjes in de omgeving die we zeker vanuit de lucht zouden moeten gaan zien, top gast!
We besloten overigens om ondanks de route suggesties toch onze vooraf bepaalde route te vliegen, ‘plan je vlucht en vlieg je plan’ is en was ons motto. Op die manier kom je niet snel in onverwachte situaties terecht. Onze eerste route zou een rondje LFMU CTR worden met de klok mee.
 LFMU Beziers approach plate Om 14:10 gingen we via baan 10 airborne om met een rechterbocht richting zee en punt AD (zie plaatje hierboven), op dit deel van de route vlogen we langs zee en kwamen we langs Valras-Plage geinig want hier ben ik met Claudine en de kids al vaak naar het strand geweest tijdens onze vakanties.
 Valras Plage Voorbij Valras kwamen we al snel bij punt AD wat duidelijk te herkennen was aan en genoemd naar de monding van de rivier de Aude die daar in zee uitkomt. Iets voorbij AD lag Narbonne Plage wat je op de foto hieronder nog goed kunt zien liggen. Met zo’n moeras naast je camping zul je trouwens wel flink wat muggen spray nodig hebben. 
Na AD was het volgende punt op onze route CG genoemd naar het nabij gelegen dorpje Capestang, hier kwamen we over een landmark wat ik me ook nog goed kon herinneren van mijn eerste vlucht vorige jaar vanaf Beziers. Er ligt hier namelijk een drooggevallen meer wat tegenwoordig wordt gebruikt voor het verbouwen van druiven maar wat door zijn uitzonderlijke vorm nog goed te herkennen is.
 Capestang
 Beziers Hierna kwamen we via Beziers en de twee volgende punten NB en PZ bij Pezenas, vanaf hier weken we af van ons rondje CTR om even boven het op een rots in zee gelegen Sete te gaan kijken. Mooie stad waar je erg goed vis en ander zeebanket kunt eten en naar hartenlust kunt winkelen in bijvoorbeeld de Okaïdi. (he Claudine.. )
 Sete |
 Centrum van Sete |
Vanaf Sete langs de kust terug richting Agde en Beziers. Tijdens dit deel van de vlucht weer een goed staaltje Franse ATC en dan bedoel ik het niet cynisch! We werden netjes en proactief gewaarschuwd voor ander verkeer op onze route, de ATC dame zag het andere verkeer wel op de radar maar had geen contact. We werden steeds op de hoogte gehouden tot we het toestel zelf in zicht hadden. Toppie 
 Langs de kust van Sete naar Agde Uiteindelijk stonden we na een vlucht van ongeveer 50 minuten weer veilig aan de grond op LFMU en zouden we snel van piloot wisselen voor de volgende vlucht van de dag. Aangezien we snel weer weg zouden gaan en alleen ‘even’ naar de nu wel geopende Hertz vestiging wilde mochten we van de toren parkeren voor de terminal. We moesten alleen wel met 15 a 20 minuten weer weg zijn i.v.m. een Ryanair toestel wat daar moest parkeren, maar dat zou toch geen probleem zijn…..
 In front of the terminal Ik bleef bij het toestel en Ronald en Hans gingen ‘even snel’ naar Hertz. Na twintig minuten waren ze helaas nog niet terug en werden de aanwezige platform medewerkers zichtbaar steeds nerveuzer, hele verhalen in het Frans waar ik alleen het woord Ryanair van mee kreeg. Nog enkele minuten later met de Ryanair al op short Final werd het de heren te veel, die Cessna moest het platform af en wel nu! Security dit en security dat en met drie man werd ik incl. de DKF van het platform verwijderd en onder het wakend oog van een security beambte geparkeerd ergens in een uithoek voor de toren. Don’t walk anywhere sir, stay with the plane until Ryanair is gone!!! Zo’n tien minuten later kwamen eindelijk Hans en Ronald weer terug van hun uitje, ze hadden blijkbaar in no-time een auto kunnen regelen maar werden daarna tegen gehouden en moesten net als de wachtende Ryanair passagiers door de normale security. Blijkbaar trekken ze daar de touwtjes even strak aan als er een Ryanair voor de deur staat want die morgen konden we zonder problemen langs dezelfde personen doorlopen het platform op.
Zoals gezegd mochten we niet vertrekken of zelfs weg van onze kist zolang de Ryan er nog stond. Gelukkig blijven die toestellen nooit lang aan de grond en mochten we uiteindelijk na ruim een uur te hebben gestaan om 16:00 weer vertrekken. Nog even gebeld met Carla om te vertellen dat we er eindelijk aan zouden komen en dat we door dit op onthoudt waarschijnlijk niet om zes uur bij hun zouden zijn voor het eten, was even vergeten dat ze onderhand al meer dan een jaar in Frankrijk woonde en dus een aantal franse gewoontes hadden aangenomen waaronder pas beginnen met eten als menig Nederlander al met een zak chips op de bank is beland. No problems there dus gelukkig!
Onze tweede vlucht van de dag zou een uitje naar het viaduct van Millau worden en een paar rondjes om het huis van Carla en leen in Bardejean. Beloofde een gave vlucht te worden, viaduct van Millau is namelijk de hoogste brug ter wereld met zijn 343 meter. Tijdens deze vlucht was Hans PIC en was ik wederom verantwoordelijk voor de radio.
Bardejean / Lamalou les Bains en het huis van Leen en Carla was snel gevonden en tijdens twee rondjes om het dorp hebben we de nodig verzoek plaatjes geschoten. Op sommige kun je ze zelfs incl. de ingelichte buren zien staan kijken.
 Bardejean
 The Casa Kregen wel achteraf te horen dat ze ons wel hoog vonden vliegen, maar met al die bergen en weinig ervaring met het er tussen vliegen voelden we ons veiliger als we er ruim boven zaten.
Na Bardejean ging de route noordelijk en kwamen we langs het vliegveld van Larzac (LFCM), wel een grappig veld. Ze hebben er een baan en een toren waar menig groot commercieel veld jaloers op is maar er is niets te doen en zelfs het grootste deel van de baan is niet meer in gebruik. Het veld schijnt speciaal te zijn aangelegd voor de vele internationale medewerkers tijdens de bouw van het Millau viaduct maar wordt sinds de oplevering in december 2004 alleen nog maar gebruikt door wat locaal verkeer. Zonde!
 Larzac Na Larzac doemde al snel in de verte het viaduct op, vanaf de grond is het al spectaculair maar vanuit de lucht ziet het er zeker indrukwekkend uit.
 Millau in de verte Plan was om met een grote bocht even onder.. oeps over het viaduc te vliegen. Tijdens het aanvliegen kregen we overigens een paar flinke tikken turbulentie te verduren, Hans had twee handen nodig om de DKF in toom te houden maar ondanks dat lagen we een keer bijna op onze kant. Wind is toch wel tricky daar zo tussen de bergen!!
 Tja, 1 woord GAAAAF
Wat een uitzicht….. COOOOOOLL!!
De terugweg naar Beziers was easy, we zouden de snelweg A75 volgen tot we bij Pezenas (PZ punt in de CTR) zouden uitkomen. Mooie route met veel natuurschoon en een groot stuwmeer genaamd Lac de Salagou.
 Lac du Salagou Na een vlucht van uiteindelijk bijna anderhalf uur kwamen we weer veilig aan op LMFU en hebben we de DKF geparkeerd op het normale GA platform / stenenveldje. We mochten hem wel weer parkeren voor de vliegclub maar aangezien er daar binnen toch geen plaats was besloten dat maar niet te doen. Blok om het voorwiel en wat rotsen voor en achter de zijwielen en hij zou er morgen nog wel staan om ons naar onze volgende bestemming Bergerac en La Rochelle te vliegen.
Na het parkeren en afhandelen van de nodige zaken was het onderhand half zeven en werd het tijd om richting Bardejean te vertrekken voor wat we dachten een paar simpele hamburgers op de BBQ. Daar bleek Carla echter heel anders over te denken.
We werden namelijk na een paar lekkere drankjes in de zon getrakteerd op diverse heerlijke gerechten. Salades, stokbrood, Foie Gras (Ganzenlever paté…), Zalm bonbons, etc etc.
Het werd onderhand al aardig donker en we zaten al knap vol toen we Carla bedankte voor de lekker hapjes en zeiden dan ze er niet zo’n werk van had hoeven maken en dat we ook al blij waren geweest met een simpele BBQ. Haar reactie… dit was ook alleen het voorgerecht, zo gaan we natuurlijk nog BBQ’en.
En zo stonden we niet lang daarna gezellig in het donker boven rood gloeiende kooltjes heerlijk malse eendenstaartjes en hamburgers te braaien. We moesten waarschijnlijk de volgende dag wat bagage in Beziers gaan achterlaten zo vol zaten we.
Was een kei gezellige avond en ik spreek namens ons drieën! Bedankt voor de gastvrijheid!!
Voelde overigens wel vreemd om daar op bezoek te zijn zonder Claudine en de Kids, zijn er al zo vaak met z’n allen geweest dat het een beetje leeg voelde zo zonder hun. Ze hadden er waarschijnlijk ook graag geweest, ging me er zelfs een beetje schuldig om voelen. 
De avond eindigde uiteindelijk rond een uurtje of één moe maar zeer voldaan weer waar ie was begonnen in m’n bedje in het Mercure hotel Beziers centrum. De volgende ochtend zouden we uitchecken en doorvliegen naar onze volgende stop….. of toch niet….??
Wordt vervolgd.
|
Ronald