Eindelijk weer eens de lucht in en hoe, meteen m'n eerste buitenland vlucht.
Een vlucht naar EBZW (Genk Zwartberg), een zgn. 'groenveld' niet ver over de grens ten zuiden van Eindhoven.
Het weer zag er toen ik 's morgens wakker werd geweldig uit! Ik was de avond ervoor nog bang dat het wel eens mistig kon gaan worden, maar niets van dat. De lucht was stralend blauw en er stond niet veel wind. Niets stond een mooie vlucht in de weg.
De avond ervoor nog een tijd bezig geweest om de route te plannen, zelfs nog even contact gehad met Jeroen (instructeur) omdat ik twijfelde over de te nemen route. Zwartberg ligt namelijk bijna pal ten zuiden van Eindhoven, maar er ligt nog wel een militaire
CTR van Kleine-Brogel tussen en een aantal prohibited en restricted area?s. Ik moest dus kiezen, er omheen of erdoor. Heb gekozen voor het laatste, dit maakte de vlucht wel een stukje langer maar wel minder gecompliceerd. Dit was wel prettig, want na meer dan twee maanden!!
niet vliegen moet je er toch weer een beetje inkomen.
Ik was zelfs weer een beetje zenuwachtig.
?s Morgens vroeg wakker (06:15) omdat Beer een ongelukje had gehad in bed, daarna de slaap niet meer kunnen vatten dus lekker op tijd opgestaan om de wind in het gemaakte navigatie plan te rekenen. Er stond een lekker briesje van 10kt uit zuidelijke richting op de geplande vlieg hoogte van 1500 tot 2000ft.
Rond een uurtje of negen vertrokken richting de club.
Bij aankomst meteen begonnen met het ophalen van de NOTAMS van het Belgische luchtruim. (zgn. Brussels FIR (EBBU)) Normaal liggen de NOTAMS (operationele berichten) van de Amsterdam FIR al klaar om te bestuderen, maar voor een vlucht naar het buitenland moet je zelf de benodigde NOTAMS ophalen. Nogmaals de weerberichten bestudeerd en even gebeld met Zwartberg om te vragen of we vandaag wel welkom waren.
In de Bottlang Airfield manual staat namelijk bij Zwartberg PPR, wat betekend dat je van te voren even moet bellen om te vragen of je wel terecht kunt. Het was geen probleem en meteen ook nog even gevraagd of er soms al bekend was welke baan er werd gebruikt. Hierop kon de dame aan de telefoon echter geen antwoord geven. Maar even vragen over de radio dus maar als we in de buurt komen.
Na de brieving aan Jeroen van Duivenbode onderweg naar de hangaar om de PH-NRA klaar te maken voor vertrek. Tijdens de walk-around geen vreemde zaken gevonden en ook wilde hij lekker starten ondanks het koude weer.
Toen we na de run-up check richting de baan taxieden en ik melde dat we ready for departure waren maakte ik helaas een dom. (en duur foutje
) Er zaten namelijk twee kisten in het circuit en de toren vroeg of ik ready was for immediate departure, zo ja dan mocht ik namelijk weg voor die twee. Ik antwoordde echter met 'confirm' ipv. 'AFIRM' wat gebruikelijk is, waardoor de verkeersleider blijkbaar door had dat ik een student was en me maar liet wachten tot de andere twee kisten geland waren.
Na take-off richting punt Yankee bij Someren / Asten om daar in zuidelijk richting naar Nederweert en Maaseik te vliegen. Hierna nog een stukje in zuidwestelijke richting om bij Zwartberg aan te komen. Je kunt Zwartberg overigens gemakkelijk vinden omdat er een aantal knappe heuvels met mijnbouw afval liggen. De hoogste is rond de 700ft (213 meter) en neem van mij aan dat je die vanaf een heel eind kunt zien liggen, soms bij helder weer zelfs vanaf het circuit rond Eindhoven.
De beetje crosswind landing op Zwartberg ging lekker en na 54 minuten incl. wachten voor vertrek stonden we voor het torentje.
Hier volgden weer een aantal nieuwe zaken, zoals het per telefoon afsluiten van het vliegplan en het opnieuw aanmelden van een vluchtplan per fax terug naar Eindhoven.
Natuurlijk hebben we voor ons vertrek terug naar Eindhoven nog wel even genoten van een paar versnaperingen. Thanks Jeroen!
Nog even op de foto voor vertrek.
Jeroen ook.
Daarna weer de lucht in om via het vliegveld van Hasselt en Balen-Keiheuvel weer bij de Eindhoven
CTR aan te komen. Dit laatste stuk van de vlucht (na Hasselt) bleek wel een moeilijk stukje navigatie te zijn. Er zijn daar weinig markante punten wat navigeren moeilijk maakt. Hierdoor vloog ik meldings punt Zulu (bij valkenswaard) voorbij en wist ik eigenlijk pas toen we de A2 tegen kwamen weer waar ik was.
Was eigenlijk gewoon een 'beetje' verdwaald.
Na deze stress was het ook nog eens erg druk in het circuit wat maakte dat ik met aardige zweetplekken onder m'n armen uiteindelijk weer aan de grond stond. M'n eerste reactie was geloof ik iets van 'pfuuw muski'
, weet trouwens niet meer waar deze term vandaan komt. Volgens mij iets uit een oude tekenfilm oid.
Nog even wezen tanken, en natuurlijk de debrieving om daarna richting Leerdam (mijn ouders) te vertrekken om Thijn op te halen. Daar had hij het weekend gelogeerd.
Heb trouwens ook de GPS met
PocketFMS weer mee laten lopen tijdens de vlucht, heb nu alleen ff geen tijd om de plots online te zetten. Jullie houden ze nog te goed!
Tot snel
Rob
Archief 
