|
Geschreven door Rob
|
|
Tuesday, 24 May 2005 |
Na 12 dagen Turkije weer terug in Eindhoven. 
Het waren heerlijke dagen, we hebben allemaal intens genoten. Het weer was ons gunstig gestemd want we hebben alle dagen met plus minus 30 graden aan het zwembad kunnen liggen. Veel meer hebben we ook niet gedaan want we zijn in die 12 dagen slechts 1 maal het resort af geweest om aan de overkant van de straat een paar souvenirs te kopen. 
Normaal is het daar in deze tijd van het jaar ongeveer 24 graden, dus qua weer hadden we niets te klagen. Ook de accommodatie (Pegasos Resort) was perfect, alles zag er pico bello uit en ook het eten was lekker.
(niet aan de rees geweest  )
We troffen het dus!!
Alleen met de vluchten troffen we het niet zo 
Vlak voor we zouden vertrekken speelde al die problemen met Onur Air en je raad het al wij zouden ook vliegen met Onur. Het weekend voor ons vertrek stonden er koppen in de telegraaf die spraken over ?Horror vluchten? met Onur, echt leuk nieuws als een paar dagen later zelf in zo?n kist wordt geladen. We kregen ook nog wat verontruste telefoontjes van familie leden die ons afraden om te gaan maar ja aangezien we al betaald hadden en overboeken naar een Nederlandse maatschappij niet meer mogelijk was zijn we toch maar gegaan. (We blijven Nederlanders )
We zouden dinsdag 10 mei om 10:15 vliegen en waren ruim op tijd aanwezig 7 uur Tja we waren bang dat we anders in de file zouden komen te staan, het is toch een aardig stukkie rijden vanuit Eindhoven. Tijdens het inchecken hoorden we al dat het waarschijnlijk 11 uur zou worden maar een kniesoor die moppert over 45 min vertraging. Echter om 11 was er nog geen Onur te zien en toe ie om 11:15 eindelijk binnen kwam zou het ook nog wel even gaan duren voor ie leeg was en weer klaar voor vertrek.
Tijdens het wachten viel het me wel op de heren piloten het erg druk hadden in de cockpit, het dashboard lag vol met dikke klappers zo leek het. En ondanks dat ik weet dat het waarschijnlijk gewoon de voorbereidingen waren voor de terug vlucht naar Turkije denk je toch na al die aandacht in de media ?Ze zijn zeker in de manual aan het kijken of ze met de volgende storing nog terug kunnen vliegen?
 
Kwam ook nog ff een busje van het IVW langs, allemaal erg gezellig?.
Maar ja om ongeveer 12:45 kozen we dan toch eindelijk het luchtruim vanaf de kolderbaan waarna we na ongeveer 4 uur vliegen natuurlijk weer veilig landen op Antalya. De vakantie kon nu eindelijk beginnen.
De volgende dag echter kreeg ik een smsje van een collega dat Onur niet meer mocht vliegen na een nieuw incident tijdens een take-off vanuit Antalya. Eerst dacht ik nog dat ie me zat te stangen maar na een kort bezoek aan luchtvaartnieuws.nl via m?n PDA bleek het toch waar te zijn. Het duurde niet lang voordat meer mensen er lucht van kregen en er ontstond was ongerustheid onder de gasten die binnenkort al naar huis zouden gaan. We kregen echter al snel van de reisorganisatie te horen dat ze iedereen zouden overboeken op andere maatschappijen en dat we allemaal netjes naar huis zouden kunnen vliegen. Alleen zouden we pas maximaal 1 dag voor vertrek horen hoe en wanneer we terug zouden vliegen.
We hebben het dus uit ons hoofd gezet en hebben de rest van de dagen lekker lui aan het zwembad gelegen.
Vrijdag de 20 ste hoorden in de loop van de middag dat we de volgende dag om 16:45 met vlucht NMB 533 terug zouden worden gevlogen naar Amsterdam. NMB??? Ik had er nog nooit van gehoord, de meeste mensen uit ons hotel werden terug gevlogen met HV (Transavia de club van Didimon) of MP (Martinair) maar wij met NMB??
Ff op internet gecheckt en het bleek te gaan om de Turkse maatschappij MNG Airlines, ik dacht nog néé niet nog zo?n wazige maatschappij maar een bezoekje aan turbulentie.nl door een collega stelde ons wel redelijk gerust. En 16:45 was ook veel beter dan de 06:45 waarop we eerst zouden vertrekken, officieel zouden we om 02:00 al uit het hotel worden opgehaald.
(dat wil je met 3 kids?.)
Bij aankomst op de luchthaven de volgende dag bleken we te vliegen met een MD82, lekker knus met maar 5 personen op één stoelen rij en ook nog wat jeugd sentiment want de MD82 is een aangepaste versie van de DC9 waarin ik als kind mijn eerste vlieg ervaring had. Enigste nadeel was dat we op de achterste stoelen rij zaten in het ding en dat betekent dat je precies naast de motor gondels zit en dat je dus niet naar buiten kunt kijken en dat je redelijk wat herrie aan je kop hebt.
 
Toen ik eenmaal lekker zat en ff naar buiten keek door het raampje wat uitkeek op de motor gondel viel het me op dat er ruim een centimeter speling dat tussen de platen die de motor bedekte. De motor aan de andere kant had dezelfde kieren dus het zal wel normaal zijn geweest maar je eerste reactie is wel meteen ?weer zo?n oude ragbak?.
Maar ook deze ?ragbak? bracht ons natuurlijk weer veilig terug naar Amsterdam en ik moet zeggen dat de service aan boord van MNG goed is! De cabin crew spreek netjes engels wat bij Onur vaak niet het geval is en je wordt ?gratis? voorzien van eten en drinken.
Na de landing en anderhalf uur in de auto lagen we om 23:00 uitgevloerd in bed. Eigenlijk zou ik zelf de daarop volgende ochtend een vliegles hebben maar omdat we redelijk laat thuis waren en ik te moe was om me nog voor te bereiden op de les die zou volgen heb ik deze maar afgezegd.
De volgende les staat nu voor zondag 29 mei in de agenda..
Tot dan?..
|
