|
Geschreven door Rob
|
|
Sunday, 23 January 2005 |
Vandaag toch maar weer een vliegles geboekt, na de 'leuke' les van vorige week een paar keer het idee gehad om even een tijdje niet te lessen maar iedereen om me heen zei dat ik me niet moest laten kisten en dat ik gewoon door moest zetten.
Wel had ik besloten in ieder geval niet meer met de instructeur van de vorige week te vliegen. Je vliegt toch voor je hobby, het kost 'te' veel geld en dan heb je toch geen zin om dat weg te gooien bij iemand waar je toch niets mee opschiet. (Nogmaals dit zegt niets over de capaciteiten van de betreffende instructeur maar bij mij werkt zijn methode niet, integendeel!)
Gisteren avond de TAF en de algemene weersvoorspellingen nog even bekeken en het zag er niet al te best uit voor zondag, het zou vanuit het noorden hard gaan waaien en er zouden sneeuwbuien aan zitten te komen. Kortom niet echt geweldig vliegweer. Toen ik echter vanmorgen wakker werd en uit het raam keek zag het er toch wel heel erg goed uit, er was geen wolkje aan de lucht en er leek geen zuchtje wind te staan. Na een bezoekje aan http://www.pilotassistance.com/ op internet werd ik nog een beetje optimistischer, het weer zou tot een uurtje of twaalf goed blijven waarna de beloofde wind, regen en sneeuwbuien zouden arriveren. Op het moment dat ik keek was de actuele wind 4 knopen uit richting 300, dit is goed te doen ook al staat de wind bijna haaks op de baan. (baanrichting 220 of 040 in Eindhoven) Het was alleen de vraag welke baan zou er worden gebruikt 22 of 04, bij gebruik van baan 22 zou de kans groter zijn dat ik eventueel solo zou kunnen gaan. Ik had na vorige week niet 'echt' het gevoel dat het zou gaan gebeuren, maar zeker weten doe je dat natuurlijk nooit en je moet hoop houden eens moet het toch gebeuren.
Bij aankomst op de club hoorde ik dat ik met Michiel Ham zou gaan vliegen, een aardige instructeur met wie ik vorig voorjaar ook een paar keer doordeweeks heb gelest. Ook liep ik Eddy (chef instructeur) nog tegen het lijf en deze kwam uit zichzelf nog even terug op de les bij ... van vorige week, waarvoor mijn dank! Het was goed om te horen dat ik blijkbaar niet de enigste leerling ben die 'problemen' heeft met deze instructeur. Maar genoeg over die les, snel vergeten en doorgaan!
Omdat ik redelijk vroeg aanwezig was mocht ik van de vlucht coördinator nog kiezen welke Tomahawk ik mee wilde nemen, gekozen voor de PH-NRA omdat deze niet direct getankt behoefde te worden.  Voor de briefing met Michiel nog even de technische staat van het vliegtuig bekeken in de map, de NRA heeft de laatste tijd namelijk nog al eens last van een knippert Alternator (soort dynamo) lampje. Als dat lampje aangaat of knippert kan dit betekenen dat de accu niet meer wordt bijgeladen en dat je dus halverwege je vlucht zonder stroom en dus radio en een aantal van je instrumenten komt te zitten. Onderzoek van de technische dienst had al aangetoond dat het een valse melding betrof en er dus niets aan de hand was maar toch ik zit liever in een vliegtuig waar geen waarschuwing lampjes branden.  Ook de meteo nog even goed bestudeerd om te zien of de sneeuw per ongeluk toch niet eerder zou komen en als laatste de NOTAM om te zien of er nog operationele zaken zijn te verwachten op en in de omgeving van de luchthaven. (bijv. tijdelijke hoge objecten of gesloten vliegvelden die je zou kunnen gebruiken als alternatief als Eindhoven om wat voor reden niet meer bereikbaar zou zijn.) Maar alles zag goed uit dus de les kon doorgaan.
Tijdens de briefing besloten om vandaag toch maar weer circuitjes te gaan vliegen in plaats van bovenwerk zoals vorige week was geadviseerd. Het weer was namelijk perfect voor circuitjes, weinig wind en het beetje wind wat er was stond bijna haaks op de baan dus goed om crosswind landingen te oefenen. Michiel had blijkbaar ook nog andere plannen maar dat merkte ik later pas.
Na de briefing op naar de hangaar, waar het gezellig druk was. Er stonden al twee Tomahawks en een Cessna op het platform waaronder ook de NRA waarmee wij zouden vliegen. Voordat ik aan de walk-around begon hebben we de NRA eerst een stukje naar achter gerold zodat de andere kisten er voorbij konden en we rustig de vlucht konden voorbereiden. De kist was al gedraind (testen of er geen water of andere rommel in de brandstof zit) dus dat scheelde weer tijd. Tijdens de walk-around geen vreemde zaken gevonden afgezien van een dun laagje ijs (aangevroren condens) op de vleugels. Omdat ik tijdens de theorie lessen heb geleerd dat ijs op de vleugels funest is heb ik dat maar even met een doek verwijderd.
Daarna de kist in, checklist doornemen, toren oproepen en onderweg.
Ik: Eindhoven tower papa hotel november romeo alpha.
Toren: papa romeo alpha go ahead
Ik: Piper Tomahawk 2 POB (personen aan boord) VFR one hour touch and go information bravo (ATIS) received request taxi
Toren: papa romeo alpha taxi to run-up position approved.
Etc etc.
Eenmaal in de lucht bleek het heel lekker vliegweer te zijn, geen turbulentie en een uitzicht je wilt het niet weten.  De circuitjes gingen lekker en zelfs het afvangen tijdens de landing wat meestal een probleem bij me is ging perfect. Nadat we twee touch en go's hadden gemaakt gaf Michiel aan dat de volgende een full-stop zou gaan worden en dat ik het daarna maar eens alleen moest gaan proberen!!!!! Het ging eindelijk gebeuren, m'n eerste solo. Michiel tijdens het terug taxiën naar de club nog even overleg over de radio met de toren om te kijken of zij geen bezwaar hadden, gelukkig geen bezwaar dus het kon echt gaan gebeuren.
Ik mocht 2 circuitjes gaan vliegen, 1 touch and go en een full-stop. Nadat Michiel was uitgestapt zat ik daar, voor het eerst helemaal alleen in de Tomahawk. Kreeg even het idee dat ik heel zenuwachtig zou gaan worden, maar besloot snel om dat toch maar niet te doen ik had genoeg circuitjes met instructeurs gevlogen en dat ging toch ook goed. Kortom de toren opgeroepen en voor het eerst de volgende zin uitgesproken:
Piper Tomahawk ONE pob VFR two circuits Information bravo received request taxi
Tijdens de run-up nog wel heel even twijfels omdat de motor op 1 van de 2 magneten iets minder soepel liep en me dit nog nooit eerder was opgevallen. (zullen de zenuwen wel zijn geweest) Na melding aan de toren dat ik klaar was met de run-up kreeg ik toestemming om de baan op de rijden en te wachten op klaring om op te stijgen.
Tower: Papa romeo Alpha Line-up and wait runway 22
Eenmaal in de lucht ging het heerlijk, wat een geweldig gevoel zo voor het eerst helemaal alleen in de lucht. Daar doe je het toch allemaal voor! Nog wel even wat spanning omdat je je wel realiseert dat je er helemaal alleen voor staat, maar verder ging het perfect. Twee circuits en landingen gemaakt waar naar mijn mening niets op aan te merken was en daarna weer terug naar de hangaar waar Michiel alweer op me stond te wachten. Nog even een paar foto's gemaakt voor het plakboek en weer op naar het clubgebouw.
Na de debriefing en felicitaties van verschillende instructeurs waarmee ik eerder had gevlogen weer in de auto onderweg naar huis. Onderweg met een big smile  (die volgens mij de rest van de dag niet meer is weg geweest) Claudine en m'n Pa gebeld om het blije nieuws te vertellen.
En om het te vieren zijn we 's avonds ook nog even 'uit eten' geweest met de kids.
Wat een dag, ik denk niet dat ik hem snel zal vergeten! En ik kan ook niet wachten op m'n volgende solo vluchtje. Misschien volgende week want dan staat er weer een les op het programma.
|
First Solo 
