|
Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover, de eerste stap richting het ATPL brevet is gezet en de eerste stap bestond uit de medische keuring. Het leek me namelijk verstanding om te weten of ik sowieso wel medisch geschikt ben voordat ik veel tijd en energie in een opleiding ga steken. Aangezien ik al twee keer geschikt ben bevonden voor m’n privé brevet verwachte ik niet veel problemen maar je weet maar nooit….
De keuring voor het commerciële ATPL brevet is namelijk wel een stuk uitgebreider dan de keuring voor het PPL brevet. Voor het PPL brevet kan worden voldaan met een zgn. klasse 2 keuring maar voor een ATPL dien je in het bezit te zijn van een klasse 1 keuring. Afgezien van het feit dat een klasse 2 keuring dus minder uitgebreid is verschilt ook de frequentie van herkeuring, is een klasse 2 keuring 2 jaar geldig bij een klasse 1 sta je na een jaar al weer bij de arts. En deze frequentie gaat nog verder omhoog bij het klimmen van de jaren.
Een klasse 1 keuring kan in veel gevallen ook niet bij dezelfde instantie worden gedaan als de klasse 2 keuring, zo ook in mijn geval. Mijn klasse 2 keuringen heb ik gedaan in het ziekenhuis in Hulst (http://www.vliegkeuring.nl/) maar hier konden helaas geen klasse 1 keuringen worden gedaan. Had wel prettig geweest want deze club was voor klasse 2 het goedkoopste, maar helaas! De klasse 1 moest dus ergens anders worden gedaan en na een korte zoektocht op internet bleek het Aeromedical Expert Center op Schiphol de goedkoopste keuze. Hier moest voor een initiële keuring zo’n kleine 375 euro worden betaald tegen zo’n 500+ euro bij enkele concurrenten. 
Ik had afgesproken om de keuring samen met Frank te doen omdat we toch beide van plan zijn om verder te gaan voor het ATPL en dan is samen gezelliger dan alleen. We hadden afgesproken om 8 uur bij de Ikea in Utrecht om vanaf daar te carpoolen richting Schiphol oost alwaar we om 9 uur werden verwacht. Aangezien we beide te vroeg in Utrecht aankwamen en we op de weg naar Amsterdam geen file zijn tegengekomen hebben we voor we naar het AEC doorreden eerst nog even een stop gemaakt bij de McDonald’s op Schiphol oost. Helaas niet voor het eten van een overheerlijke Egg Mcmuffin, maar voor een kaal bakkie thee omdat we nuchter op de keuring moesten verschijnen. 
Eenmaal aangekomen stond de eerste uitdaging al op de balie klaar, twee bakjes met daarop onze namen. Of we deze even wilde vullen en achter het blauwe deurtje van het lab wilde plaatsen. En dan sta je daar twee minuten na binnenkomst beide in een toilet hokje… en ik was net nog naar het toilet geweest bij de Mac. 
Na deze eerste actie weer terug naar de wachtkamer alwaar ik daarna als eerste werd opgehaald voor de volgende klus, bloed afnemen. Leuke dame en ook geen klachten tijdens het afnemen van de drie buisjes bloed tot ze na afloop verklapte dat dit haar eerste solo werkdag was en dat ik haar eerste klantje was.  Maar zoals gezegd geen klachten, het was in één keer raak en kwam er dus niet als speldenkussen vandaan. 
Weer even terug naar de wachtkamer waarna Frank aan de beurt was om te worden lek geprikt. Maar niet verteld dat dame in kwestie vandaag haar debuut maakte bij het AEC, zou hem alleen maar nerveus maken en dat willen we natuurlijk niet. 
Hierna was ik weer aan de beurt, bloeddruk meten, longfunctie, hemoglobine niveau bepalen met wederom een prik en een ECG om te kijken of m’n rikketik voldeed aan de specs.
 ECG Allemaal geen probleem alleen zaten de stickertjes van het ECG zo goed vast dat ik na het verwijderen ervan achterbleef met een aantal kale plekken op m’n borst. Ik heb ontzag voor alle vrouwen die regelmatig hun benen etc etc ontharen doormiddel van harsen of de Epilady, ai ai ai dat voelde niet goed. Maar ja vrouwelijke onderzoekster dus geen krimp gegeven natuurlijk.
Na deze onderzoeken mocht ik door voor m’n ogen en oren en Frank kreeg bovenstaand algemeen onderzoek en mocht meteen door naar de controle arts. Tijdens het oog onderzoek werden een groot aantal testjes afgewerkt waaronder een gezichtsveld meting, oogdruk meting, kleurenblindheids tests en een aantal tests om te bepalen of ik nog wel scherp zag.
 Gezichtsveld meting
Eind conclusie was dat hij zelden iemand tegenkwam met zulk goede ogen.  Had ik al verwacht naar aanleiding van de klasse 2 keuring, over de oren test maakte ik me wat meer zorgen. (is ook geen onderdeel van de klasse 2 keuring) Ik heb namelijk nog al eens moeite om in een rumoerige ruimte een gespek te volgen en ik had altijd begrepen dat ik het gevolg zou kunnen zijn van een slecht gehoor. De test bestond uit het opvangen van een aantal piepjes van verschillende frequentie en hardheid met beide oren. Tijdens de test vielen er naar mijn idee een boel stiltes en de moed zakte me snel in de schoenen en het zweet brak me uit…. Ten onrechte bleek na afloop want ik bleek geen piepje te hebben gemist. Als laatste aan de oren nog een test van het trommelvlies en de buis van eustachius.
Hierna was ik klaar met het algemene deel van de keuring en resten alleen nog het bezoek aan de arts voor een algemeen lichamelijk onderzoek en het bespreken van de rest van de uitslagen. Dit bleek alleen wel even op zicht te laten gaan wachten, Frank was namelijk zojuist pas naar binnen gegaan te zijn en nadat hij klaar was ging er per abuis iemand anders tussen. Een foutje bleek achteraf maar ja, ik heb wel bijna anderhalf uur zitten wachten….. 
Even een korte inleiding voor het volgende. Tijdens ons voorwerk op internet kwamen we langs een site waarop stond vermeld dat tijdens het algemeen medisch onderzoek ook een inwendig onderzoek naar o.a. de prostaat op het programma stond. Niet echt leuk natuurlijk iemand met z’n vinger in je PIEP, dus er heerste enige gespannenheid op dat vlak.
Nadat Frank dus klaar was met zijn bezoek aan de (vrouwelijke) arts (30 min) kreeg ik van hem het blijde nieuws dat ‘het’ onderzoek inderdaad bij hem was gedaan en dat ze ook nog even het vooronder aan een inspectie had onderworpen. Gezien het schaamrood op zijn kaken had ik even het idee dat het wel eens waar zou kunnen zijn en dat vooruitzicht stemde mij niet echt gerust.  Maar aangezien hij zijn lachen niet lang kon inhouden ging ik een uurtje later redelijk gerust met de dame in kwestie meer de onderzoekskamer in.
Het onderzoek verliep goed en het was wel gezellig, beetje babbelen, allerlei tests, nogmaals mijn bloedruk en uiteindelijk in onderbroek op de onderzoekstafel voor wat gepor, geluister en geklop her en der. Tijdens het uitkleden achter een schermpje merkte de dame even vriendelijk nog even vriendelijk op dat ze gezien mij lengte en dito gewicht toch wel een heel gespierd iemand achter het scherm verwachte, kwam dat even bedrogen uit. Mr Mc Baggerman
Na het onderzoek mocht ik me weer aankleden en ik ff blij dat ik m’n onderbroek mocht aanhouden tot ze zei…. Oeps ik ben wat vergeten. O ja, wat dan….. 
Ze ging geknield voor me zitten en toen kreeg ik de vraag of ik m’n onderbroek even kon laten zakken. Ik netjes m’n broek een stukje laten zakken tot ze m’n liezen kon zien, want daar zou het toch wel om gaan… Not! De broek graag helemaal laten zakken was de opdracht. En voor ik het wist had ze de zaak stevig in handen en stond ik net als vroeger bij de schoolarts op de bovenkant van m’n hand te blazen. Frank had dus toch niet gelogen en ik zag me al gebukt voorover staan.
Gelukkig bleek Frank toch wel enigszins te hebben gelogen want na het onderzoek van het vooronder bleek het klaar te zijn en kon ik me uiteindelijk aankleden en waren we na het betalen van de schade klaar. De uitkomst was voor ons beide positief alleen moeten we nog even wachten op de uitslag van het bloedonderzoek en daarna het definitieve papiertje van het IVW.
Na het onderzoek nog ff met Frank gegeten bij de Mac, we hadden beide scheur honger want het was onderhand twee uur en we waren nog steeds ‘nuchter’. Daarna snel naar huis want daar zat een verdrietige Claudine. 
Haar oma was namelijk eerder die week plotseling overleden en dat hakte er gezien haar goede relatie met oma goed in! Ik had eerder die week al besloten dat ik het bezoek aan de ATCBox dag op zondag zou laten vervallen en voorgesteld om ook de keuring uit te stellen, maar Claudine stond stond erop dat ik wel naar de keuring zou gaan!
Kei lief!
Ps:Frank heeft ook een verslagje van de keuring op zijn weblog staan, klik hier om deze te lezen.
|
