|
Na een lange tijd van afwezigheid eindelijk weer eens tijd en stof om een stukje te schrijven. Na mijn laatste vlucht van 28 april tot vandaag niet meer gevlogen, vakantie en ‘gewoon’ druk druk druk waren de redenen. 
Tijdens onze vakantie in zuid Frankrijk nog wel een tweetal pogingen gedaan om een stukje te vliegen, maar helaas is dit om twee verschillende redenen niet gelukt. Voor de eerste poging waren we langs gereden op ‘international Airport Saint Tropez / La Mole.
 De Tower |
 Er staat genoeg mooi's daar |
Hier was het opzich wel mogelijk om een les / rondvlucht te boeken alleen het tarief liet wat te wensen over…. Die gasten daar vragen 370 euro voor een les / rondvlucht van een uurtje in een vierpersoons Socata TB9.  Nou kan ik best wat hebben en ben sinds dat ik begon ben met vliegen ook langzaam aan wel gewend aan hoge bedragen maar dit was ik toch niet van plan te gaan betalen voor een uurtje plezier. Ik weet niet exact wat je kreeg voor die 370 euries, daarvoor is m’n Frans te slecht maar het bedrag doet vermoeden dat er een stewardess mee gaat aan boord die je meteen lid maakt van de mile high club.  
Om meteen maar even door te gaan op m’n slecht Frans….. De tweede poging die ik deed was op een ULM vliegveldje ergens in de buurt van onze camping. Van dit vliegveldje had ik een folder gevonden en hierop werd geadverteerd met rondvluchtjes van 75 euries per 30 minuten. (http://www.ulmflyingsafari.com/) Dat klonk al een heel stuk beter, al is 150 euro per uur voor een vlieger met wieltjes ook niet echt goedkoop.
 De hangaars |
 Geinig kistje |
Bij aankomst in de receptie van het veld zakte me de moed echter al snel in de schoenen, ik eerst in m’n beste Frans vriendelijk gedag gezegd en gevraagd of de man toevallig Engels sprak…. niet dus. De man waarschijnlijk ook de piloot zat me aan te kijken of ik één of andere Afrikaanse taal uit stond te kramen, ook bij navraag bij enkele andere aanwezigen bleek er niemand te zijn die ook maar één woord Engels sprak.  Geloof jij het dan geloof ik het?! spreken ze echt geen Engels of is het gewoon chauvinisme. Maar het mag duidelijk zijn ook hier lukte het dus niet om de lucht in te komen. Dan maar niet! 
Mocht je trouwens ooit in de buurt van Frejus naar de Opel garage moeten, houdt er dan ook mee dat er geen woord over de grens wordt gesproken.  Dit hebben we ook aan den lijve mogen ondervinden want na enkele dagen in Frankrijk en ook nog eens 100km verwijderd van onze camping gaf onze gloed nieuwe kruiser er de brui aan. Het heeft een week en talloze interventies van de ANWB alarm centrale geduurd voor ze het ding weer aan de gang hadden. En als je dan denk dat ze in die week de hele motor hebben gereviseerd dan heb je het goed mis, ze hebben alleen een T-stekkertje verwijderd. Nog geen half uurtje werk en iets wat ze ook op dag 1 hadden kunnen doen….
Maar ieder nadeel heeft z’n voordeel, want tijdens de afwezigheid van de Zafira hebben we lekker rond gereden in een Franse huur Kia Magentis. Geen zorgen over deuken, krassen en auto inbraken als je de auto ergens langs het strand op een parkeer terrein achterlaat. (is vorige jaren namelijk wel eens fout gegaan. )
 Vette bak.... ;-) Maar goed nu lang genoeg gesproken over de vakantie en het niet hebben kunnen vliegen, vandaag is het er dus eindelijk wel weer eens van gekomen. En hoe…
Vandaag de eerste keer met Beer de lucht in geweest, een paar maanden geleden zou hij ook al een keer meegaan maar toen bleek ie het op het laatste moment toch erg eng te vinden. Nu had ie zich tijdens de vakantie bedacht en was hij al een paar weken erg enthousiast. Ik had de PH-MEC geboekt van 12 tot 14 en we zouden een lokaal vluchtje over huis, de Efteling en de verdere omgeving doen.
Bij aankomst op de club bleek de MEC nog airborne en hadden we ruim de tijd om nog wat bij te babbelen en naar de andere kistjes te kijken. Na aankomst van de MEC rond een uurtje of één snel richting de pomp om daarna na een half uur wachten bij de pomp eindelijk airborne te gaan.
 Wachtend op de Shell |
 Kijk papa ik ben groot! |
 Beer en Mec |
Na take-off eerst richting onze wijk, Beer bleek het kei leuk te vinden en niets van de angst die hij eerst leek te hebben! Een paar rondjes om ons huis gevlogen en Beer zag z’n school, ons huis, het zwembadje in de achtertuin en de speeltuin. Toen we hierna richting het noorden vertrokken begonnen de ‘problemen’, als eerste begon het alternator (soort dynamo) lampje te branden. Snel even in de checklist gekeken en na het resetten van de alternator bleek het probleem verholpen te zijn. Maar je schrikt toch, had ik namelijk nog nooit eerder gehad.
Hierna had ik een akkefietje met de verkeersleiding, ik kreeg namelijk naar mijn idee klaring om op 1500ft in noordelijke richting te vliegen. Echter kreeg ik na de readback een negatif terug op de hoogte en ik ging er dus vanuit dat ik moest dalen naar de gebruikelijke 1000ft voor het verlaten van de CTR. Eenmaal aangekomen op 1100ft kreeg ik echter de vraag of ik bezig was met een daling, ja dat was toch de bedoeling?!?!
Blijkbaar niet want ik kon meteen weer terug naar 1500ft. 
Ik krijg één dezer dagen de ATC recordings van een club genoot, dan zal ik eens exact uitzoeken wat er nou gezegd werd. Het zou namelijk ook zo kunnen zijn dan ik afgeleid was door de alternator perikelen en daardoor de klaring niet goed hoorde / begreep.
Na het verlaten van de CTR zag ik opeens dat Beer een beetje bleekjes werd en niets meer wilde zeggen. Hij zat schuin naar beneden te kijken en er kwam geen woord meer uit (heeft ie soms wel eens), ik nam aan dat ie niet lekker was geworden en haalde snel het daarvoor aanwezige zakje tevoorschijn. Daar wilde ie echter ook niets van weten en ik begon beelden voor me te zien van een Tomahawk onder de kots. Maar op dit moment begon ik me toch wel enigszins zorgen te maken, je kunt eigenlijk niet veel zo met z’n tweeën in de kist. Ik wilde hem troosten maar ja er moet natuurlijk op de eerste plaats veilig gevlogen worden, voelde knap klote je bent zo machteloos op zo’n moment.   De andere twee kids zijn een stuk ouder en als die ziek worden kun je toch net wat makkelijker communiceren, Beer met z’n 5 jaar slaat helemaal dicht en dan doe je niet veel meer als je ook een vliegtuig moet besturen.
Na een kort moment van bezinning aan dutchmill doorgegeven dat ik direct terug zou gaan richting Eindhoven ivm een sick passenger, dit bleken ze ook meteen te hebben doorgegeven aan Eindhoven Tower want deze gaven me meteen klaring tot het veld zonder de daarvoor benodigde requests. Ze vroegen ook nog of ik medical assistance nodig had na de landing! Gaan ze goed mee om zo’n situatie, ze proberen je echt te helpen door zoveel mogelijk zaken uit handen te nemen en ik had niet eens een medical emergency afgekondigd. Mocht er iemand van de toren dit lezen, THANKS for the support.
Gelukkig hield Beer uiteindelijk alles binnen, en was ie na de landing weer snel boven jan maar het geheel wierp toch een schaduw op de zo leuk begonnen vlucht. Hopelijk gaat het een volgende keer beter, hij baalde als een stekker.
Nog even iets heel anders, vandaag voor het eerst mijn PDA mee gehad in z’n nieuwe Yoke Mount. Tot op heden de PDA natuurlijk ook al vaak mee gehad maar dan hing ie met twee haar elastiekjes van Sterre aan de Yoke te bungelen, nu zit ie een stuk steviger in het zadel.
 Zo hangt ie er beter bij Als het goed is volgende week weer een vluchtje, dan samen met Ronald (zie vlucht naar Niederrhein) naar de ATCbox dag op vliegveld Sanicole (Beverloo). Als het goed is ontmoeten we daar dan ook de andere members van PH-LOL (Marcel, Frank, Guus, Martijn) weer, heb er zin in!
 Gezellig! :-) |
