|
Het overkomt me niet vaak maar deze keer ben ik echt de laatste! 
Vorig weekend met de andere Flybloggers op pad geweest en iedereen behalve mij heeft hierover al melding gemaakt op z’n site. Voor de regelmatige bezoekers van de verschillende Flyblogger sites waarschijnlijk dus niet veels nieuws te melden, maar hieronder toch ook nog mijn relaas van onze meeting.
Zoals jullie in mijn post van 15 oktober konden lezen hebben we 13 oktober ook al een poging gewaagd om weer eens samen met alle Flybloggers ergens af te spreken, maar dat was door laaghangende bewolking boven noordelijk Nederland niet gelukt. Toen hadden we afgesproken op het Duitse Waddeneiland Juist (EDWJ) en omdat op één na niemand het veld had bereikt hadden we daar nu wederom afgesproken.
Net als vorige keer toen ik met Guus en Marcel zou meevliegen omdat er geen Tomahawk beschikbaar was op de club, kon ik ook deze keer geen kist boeken. Ik moest dus wederom met de duim omhoog op zoek naar een lift, gelukkig kreeg ik al snel een aanbod van Frank om samen met hem en Pascal mee te vliegen.
Afgelopen zondag 4 november was het dus zover en kon ik net als de vorige keer al vroeg uit de veren om met de auto richting een ‘vreemd’ veld te vertrekken. Dit keer naar Lelystad de thuis basis van Frank en Pascal met een tussenstop in Zeewolde om Frank op te pikken.
Eenmaal op Lelystad aangekomen kwam Pascal ook net aangereden, hij kwam van de Toren waar hij alvast de Notams en het weer had opgehaald. Na een kort bezoek aan het clubgebouw en toilet de PH-VFC aan de dagelijkse inspectie onderworpen en naar buiten gerold om daarna richting de fuel station te vertrekken.
 Check check double check
Toen we op onze beurt stonden te wachten bij de fuel station sloten Martijn en Wim achter ons aan met de PH-VRW, een Cessna 150 die ze hadden gehuurd bij singles and twins op Lelystad. Normaal vliegen Wim en Martijn vanaf vliegveld Rotterdam maar ze konden net als ik geen kist meer boeken bij hun vliegclub.
 Martijn En wim in de VRW |
 Waiting in line for fuel |
Nadat de VFC vakkundig door Frank was voorzien van een royale portie peut omdat we op Juist niet konden tanken konden we in optocht naar de kop van runway 05 om na de benodigde checks airborne te gaan.
 Vakwerk... meesterwerk De route die Frank naar Juist had uitgestippeld liep langs de nu niet in mist gehulde thuis basis van Marcel en Guus Hoogeveen, Veendam en Delfzijl om daar de Waddenzee over te steken naar Juist wat trouwens door de insiders wordt uitgesproken als Juust.
 Aviodrome just after take-off |
 Vliegveld Hoogeveen, dit keer zonder mist! |
 Delfzijl |
 Fabriek voor heeel lange dingen?? bij Delfzijl |
Al snel boven de Waddenzee zagen we een dunne strook land in de verte opduiken, onze (althans mijn) eerste gedachte was dat zal wel een zandbank zijn……
 Zandbank of Juist.... Juist!! Echter na enkele keren goed kijken bleek het Juist al te zijn, het eiland was niet meer dan een uit de kluiten gewassen zandbank met daarop een vliegveld en een dorpje. 
Frank manoeuvreerde de VFC netjes naar het ten noorden boven de Noordzee gelegen circuit om na een net circuit en crosswind landing op vaste Duitse grond terecht te komen. Vlak na ons kwamen ook Wim en Martijn aan, hun kist had wel een lagere kruissnelheid maar ze hadden een directere route gevlogen.
 Downwind for Juist (EDWJ) |
 Final |
Na het parkeren stond het welkoms comité al klaar, Marcel, Guus en Hans waren ons blijkbaar voor geweest en heette ons van harte welkom op Duitse bodem. Tevens brachten ze ons het blije nieuws dat het restaurant op het veld gesloten was en dat de dichtstbijzijnde stube ongeveer 2km richting het dorp lag. 
Maar als goede ‘sport’vliegers betaamd gingen we daar natuurlijk niet moeilijk over doen. 
Het werd een gezellige wandeling door de natuur van Juist, links een soort moeras en de Waddenzee en rechts de duinen met daarachter de Noordzee. Tijdens de wandeling ook nog ff een groepsfoto gemaakt.
 vlnrbn: Wim, pascal, Guus, Frank, Marcel, Martijn, Hans en ik Na wat volgens mij wel wat meer dan de beloofde 2 km was kwamen we aan bij restaurant de Wilhelmshöhe, alwaar we onder het genot van Riesen Bockwurst met Kartoffelsalat / Snitzel twee uurtjes hebben bijgepraat. Was uitermate gezellig om iedereen weer te zien (en natuurlijk ook de nieuwe gezichten)!!
 Riesen Bockwurst met Kartoffelsalat order Snitzel Rond een uurtje of twee moesten we weer richting het veld, wederom te voet en de aanwezige paarden taxi’s negerend. Lekker de zeelucht opsnuivend en pratend het zelfde pad weer terug richting het veld waar alle kisten nog netjes op ons stonden te wachten.
 Plaatselijke Taxi bedrijf Na de nodige tranen en omhelzingen en het altijd zwaar vallende afscheid wederom de lucht in, dit keer zat ik voorin naast de PIC en nam Pascal achterin plaats. De terug vlucht ging westwaarts via een aantal Waddeneilanden om ter hoogte van Winsum weer boven Nederland terecht te komen. Daarna verder via Heerenveen en de noordoost polder richting Lelystad. Eenmaal bij het veld aangekomen nog twee 360’s gevlogen alvorens we veilig in het circuit konden invoegen voor de landing, de landing was er net als die op Juist één van het type oké.
Tijdens het afwerken van de administratieve handelingen na de vlucht kregen we nog een verzoekje van de buurman van de vliegclub, of we ‘even’ wilde helpen een kistje naar buiten duwen. Tuurlijk! Heb bleek alleen wel even ‘iets’ gecompliceerder te liggen, ten eerste was het kistje een KIST en ten tweede stonden er twee KISTEN en een kistje voor.
 Piper Pa31-T Cheyenne 2... Kwijl |
 Cessna 414 |
Nou zou dat opzicht nog niet zo probleem zijn ware het niet dat er voor de hangaar erg weinig plaats was en we dus aardig moesten schuiven en mieren om de drie ervoor staande kisten aan de kant te krijgen. Maar na zeker een half uur stond de achterste kist netjes op het apron om getankt te worden en stonden de andere drie kisten weer in de hangaar. Als dank voor onze medewerking mochten we nog wel even in de betreffende kist kijken, gave bak zo’n Piper PA31-T Cheyenne 2!! Daar wil je wel in vliegen!
 De piper van binnen Hierna ging Pascal op huis aan en hebben Frank en ik nog even wat gegeten in het restaurant boven de Martinair vliegschool, daarna met wederom een tussenstop in Zeewolde richting huis.
Het was een geweldige vliegdag, voor dit soort dagen heb ik het allemaal gedaan!
Thanks guys!
De rest van de foto’s die ik heb gemaakt kun je terug vinden in het foto album.
|
Belangrijkste is dat je er weer een mooi