|
Het was alweer een eeuwigheid geleden, voor mij 10 november 2007 om exact te zijn maar afgelopen zaterdag hadden we eindelijk weer eens afgesproken met de Flybloggers. Voor deze zgn. Flyblog nummer 7 hadden we afgesproken op vliegveld EHAL op Ameland. Bijna iedereen zou deze keer aanwezig zijn, alleen Hans kon er helaas niet bij zijn.
Ik had afgesproken met m’n vaste Co Ronald, Martijn kwam samen met Ton en zijn zwager in de PH-ANH, Marcel en Guus in de D-EDMB en Frank en Pascal zouden vanaf Lelystad met de PH-VFA komen. Het plan was om rond een uur of twaalf te vertrekken en dan ergens tussen drie en vier weer aan de terugweg te beginnen. Maar helaas ging het uiteindelijk weer anders dan we hadden gepland.
 Amalend gezien in Google earth Het weer gooide namelijk weer eens roet in het eten. Er was vrijdag een regenfront vanaf het zuidwesten naar het noorden getrokken wat zaterdag door een in kracht toenemend hogedrukgebied weer naar het zuidwesten zou worden geduwd. Volgens de meeste voorspellingen zou het front tegen de middag weer in het zuidwesten zijn beland maar je raadt het al hij ging ‘iets’ langzamer dan voorspelt. Ten oosten van het front was het geweldig weer zoals ik begreep van Marcel (Hoogeveen) toen we rond tien uur voor het eerst tactisch overleg hadden, helaas was het voor Lelystad, Rotterdam en ons in Eindhoven nog wolken op 300ft en regen. Tegen de middag was het front Lelystad ook gepasseerd en besloten Marcel, Guus, Pascal en Frank vast te vertrekken, beide teams uit het zuiden zouden waarschijnlijk weldra volgen…. not. Wij konden uiteindelijk pas om half drie airborne en Martijn en Ton moesten in Rotterdam zelfs tot drie uur wachten. 
Aangezien het weer in het noordwesten nog steeds niet vliegbaar was ten tijden van ons vertrek moesten Ronald en ik de planning omgooien, we zouden namelijk de heenweg vanaf EHEH met een noordelijke koers direct naar den Oever aan het begin van de afsluitdijk vliegen om op die manier Ameland vanuit het westen te benaderen. We besloten daarom om heen de route te vliegen die we eigenlijk voor de terugweg in de planning hadden. De route zou ons via Nijmegen, Enschede, Hoogeveen, Drachten en Dokkum naar Ameland brengen. We hadden deze route bedacht om eens wat verschillende velden in Nederland vanuit te de lucht te verkennen en om wat plaatjes te schieten van Enschede.
 Enschede centre Naast Ronald en ik ging deze keer m’n zoontje Thijn (11) mee, hij wist al een aantal weken dat ik dit weekend naar Ameland zou gaan vliegen maar wist nog niet dat hij zelf ook mee zou mogen. Hij kon de verassing op vrijdag avond wel waarderen, hij was zo blij als een kind.  We zouden dus met z’n drieën gaan…. Not.
De havenmeester op de club had namelijk die dag Sam (12) meegenomen om lekker vliegtuigen te kijken en wat met de aanwezige vluchtsimulator te spelen. Maar wat er natuurlijk leuker dan vliegtuigen kijken en flightsim spelen? Juist zelf vliegen. Aangezien we nog een plekkie vrij hadden achterin naast Thijn, gingen we dus om 14:30 op pad met een volle bak. Hoe meer zielen hoe meer vreugde natuurlijk!
Het eerste stuk van de vlucht tot ongeveer Nijmegen vlogen we onder een gesloten wolkendek op max 1200ft waarna het weer zoals voorspelt rap beter werd, eenmaal in Enschede aangekomen was er eigenlijk een wolkje meer aan de lucht. Wat een contrast met Eindhoven!
Na een vlucht van bijna twee uur over zoals gezegd EHTW, EHHO en EHDR kwamen we eindelijk in de buurt van Ameland.
 Twente Airport
 Hoogeveen Airport |
 Drachten Airport |
Wat overigens wel zwaar balen was, was dat we tijdens onze vlucht Frank en Pascal op de frequentie van Dutchmill tegen kwamen. Ze waren alleen niet op de heenweg zoals wij, maar al op de terugweg. Aangezien ze naast vliegen voor de zaterdag nog andere zaken in de planning hadden konden ze helaas niet langer blijven en moesten ze gaan voor wij en Martijn er waren. Nog even een snelle groet gebracht over de frequentie maar helaas kwam niet aan bij onze Lelystad gangers. 
Eenmaal bij de Waddenzee aangekomen zagen we weer goed hoe klein alles vanuit de lucht eigenlijk is, we vlogen boven de haven van de veerpont naar Ameland en naar je idee ligt dat eiland nog geen twee km uit de kust. In een poep en een zucht ben je de Waddenzee over en zit je boven een zandplaat die Ameland heet. 
Was overigens nog wel ff zoeken om op die ‘zandplaat’ het vliegveld te ontwaren, de gemiddelde verharde baan kijk je soms wel eens overheen maar bij een grasbaan zoals Ameland zoek is het echt ff goed kijken.
Nadat we het veld eenmaal hadden gespot en op 711ft in het circuit waren ingevoegd was het wederom even goed uitkijken, want waar op dat grasveld is exact de baan. Volgens de omschrijving in de VFR gids zou de baan namelijk worden gemarkeerd door witte blokken aan het begin en eind, we zagen echter alleen blauwe blokken en dan ga je twijfelen. Gelukkig bleken de blokken na het indraaien van final aan de andere kant wit te zijn en was de twijfel meteen weg genomen en werden we om 16:30 na een nette landing bij de parking welkom geheten door de al uren aanwezige Marcel en Guus. (Sorry guys for the delay!)
Nog terwijl we handen stonden te schudden arriveerde ook de crew uit Rotterdam, we hadden ze al op de radio gehoord en wisten dat ze er ook aan zaten te komen. Wat een planning. 
Na de kisten te hebben afgesloten en 21 euro te hebben afgeleverd bij de uiterst vriendelijke havenmeester richting Ballum om ff gezellig bij te praten onder het genot van een hapje en een drankje. Voor Marcel en Guus was het een tweede bezoek aan hetzelfde restaurant want die hadden er vlak ervoor nog met Pascal en Frank gezeten. Kids aan de pannenkoeken, Ronald aan de bal en ik aan de tosti en sommige andere aan de appelgebak ter eren van Ton’s behaalde PPL brevet. Voortaan ff eerder aanbieden Ton, voor ik de Tosti heb besteld. 
Maar desondanks natuurlijk via deze weg ook van harte gefeliciteerd met je brevet!!!
 Gezellig in de zon op Ameland Was kei gezellig ‘bijna’ iedereen weer eens te zien.
Rond 17:30 na de tosti en een discussie van Ton en Marcel wie over de vraag wie er bruidsmeisje mag zijn op het aanstaande huwelijk van Pascal weer richting de PH-DKF. Was eigenlijk veel te kort, kl.te weer! 
 Thijn en Sam
 De kisten stond netjes te wachten |
 Ronald had hulp tijdens de walkaround |
Na een emotioneel afscheid ging iedereen weer airborne, eerst Marcel en Guus, toen wij en als laatste Martijn, Ton en zwager. (aardige gast trouwens, vaker meenemen!!) Leuke vertrek procedure btw, taxiën tot aan het begin van baan 27 en dan met toestemming van de ‘toren’ backtracken naar het einde van de baan en dan omkeren en in take-off. De lengte van de baan viel ons trouwens alles mee, we hadden horror verhalen gehoord over de korte (nu tijdelijk 700m) vol konijnenholen zittende baan maar het was goed te doen!
 Martijn wachtend op clearance |
 Wij wachtend op clearance |
De terug weg vloog Ronald trouwens, heenweg had ik gevlogen en deed Ronald de radio en nu was het omgekeerd. Leuke verdeling, zo doe je altijd iets, of radio of vliegen.
De route terug liep zoals gezegd westelijk via Harlingen, de afsluitdijk, den Oever, Hoorn, Pampus, EHHV, utrecht en Houten terug naar Eindhoven. Merkte trouwens wel dat ik al een heenvlucht van bijna 2 uur in de benen had, moeilijk om me nog goed te concentreren wat een paar keer tot uiting kwam in foutjes tijdens de RT. 
Maar ja, een mens kan niet altijd perfect zijn….
Na een verder relaxte vlucht van ongeveer anderhalf uur zette Ronald de DKF eveneens netjes neer op de ruim drie km asfalt van onze thuisbasis EHEH. Het was wederom een geweldige vliegdag met leuke ‘vlieg’ vrienden en volgens mij m’n langste vlucht in één stuk tot nu toe. Enigste balen was eigenlijk dat we niet allemaal compleet tegelijk op Ameland konden zijn vanwege het weer. Snel weer een keer afspreken en hopelijk niet weer pas over een jaar!!
Thanks
Rob
Check hier voor meer foto's
|
