|
Zo daar zijn we weer, dit keer maar een weekje tussen twee posts in plaats van maanden zoals het de laatste tijd wel eens voor is gekomen. Maar er is de laatste weken natuurlijk ook wel weer wat te melden, vorige week het eerste deel van de check-out op de Cessna 172 en nu dus het tweede deel.
Vorige week tijdens de eerste vlucht op de 172 het nodige bovenwerk gedaan, viel me wel aardig zwaar zoals jullie hebben kunnen lezen, daarom ze week wel een ‘beetje’ nerveus voor het tweede deel de circuit training. Ik had op woensdag om 18:00 afgesproken op het veld alwaar Ronald en Paul de DKF al hadden getankt, ik kon pas om 18:00 i.v.m. de verhuizing van de zaak naar een nieuwe locatie in Houten.
Was ik de vorige week als eerste aan de beurt, deze week zou ik als tweede gaan en mocht Ronald zijn kunsten als eerste laten zien. Dus om kwart over zes zat ik relaxed op de achterbank voor een zo later bleek 7 tal ‘rondvluchtjes’. Tijdens het wachten op take-off clearance nog twee leuke plaatjes geschoten, eerste van een Trans 737 die voor ons de runway wilde kruisen en de tweede van een dikke C-17A op short final.
 C-17A op short final |
 737 crossing at Bravo |
Tijdens de vlucht natuurlijk goed opgelet op de verrichtingen van Ronald zodat ik tijdens mijn deel van de vlucht wat beter beslagen ter ijs zou komen maar er was ook nog genoeg tijd om een paar plaatjes te schieten.
 C-17 aangekomen op apron |
 Downwind |
 Turning final |
 Waiting for us :-) |
Zo later bleek waren er meer mensen die tijd hadden om mooie plaatjes te schieten want via via vernam ik dat ATCBox member Mavami en Scramble member Javindo50 toevallig plaatjes hadden staan schieten van o.a. de C17A en de andere aanwezige kisten waaronder dus wij in de PH-DKF. 
Helaas zijn het volgens mij geen plaatjes van mij in actie, volgens mij kun je mij namelijk relaxed met het armpje over de stoel naast me achter in zien zitten als je goed inzoomt.
 Ik is klein en jij bent groot en dat is.... |
 Afvangen |
 neusje nog net los |
 Touch down |
Maar aan al het relaxen komt een eind en na 7 rondjes incl. de nodige 360’s op downwind door het drukke commerciële verkeer stonden we weer terug bij de hangaar en was het mijn tijd om de bok plaats te nemen. Ondanks dat ik zoals gezegd bij aankomst op het veld enigszins nerveus was, was dat nu aardig verdwenen en voor mijn doen zelfverzekerd taxieden we terug naar runway 22. 
Mijn vlucht bestond net als Ronald’s vlucht alleen uit het maken van Touch en Go’s (circuit vliegen), als eerste stonden er een normale landing met 30 graden flaps op het programma en daarna één met 20 graden. Hierna zou er weer één met 30 graden in short field configuratie volgen maar dit werd op short final een go around gevolgd door een simulated engine failure after take-off met een landing op de nog voldoende aanwezige lengte startbaan. (was wel ff druk  )
Na deze acties was het tijd voor een glijlanding vanaf 1000ft, deze ging net als de voorgaande landingen aardig alleen moet je er wel ff rekening mee houden dat de Cessna toch beduidend langzamer naar beneden komt als de Tomahawk. Maar ik kon hier gelukkig rekening mee houden omdat ik het tijdens de vlucht van Ronald al had gemerkt. Ben trouwens na deze twee lessen echt overtuigt van het nut van meevliegen tijdens de les van een ander, je leert ZO veel van iemand anders als je zelf niet druk bent met het vliegen. Kan het iedereen aanbevelen!!
Tijdens de vlucht heeft Ronald trouwens nog wat actie foto’s van me geschoten, hier zijn er een paar de rest staat binnenkort in het nieuwe powered by Picasa foto album.
 Eindhoven Tower |
 Me |
 Balloons over Best |
 Turning final |
 Final |
 Short final |
Na de glijlanding was de volgende opdracht een flapless landing gevolgd door de laatste full stop landing met eveneens geen flaps. Was wel prettig om de flapless twee keer te oefenen, doordat je zonder flaps wat harder aankomt is het afronden icm het feit dat de Cessna maar blijft zweven wel een uitdaging. Je hebt uitgebreid de tijd om hem zoals vliegers dat noemen ‘uit te melken’, wat staat voor vlak boven de grond de snelheid eruit te laten lopen door de neus bij aflopende snelheid steeds hoger te trekken tot het vliegtuig op een bepaald moment niet meer wil vliegen en met piepende stall warning op de grond terrecht komt. Het is naar mijn mening overigens door het beter zweven van de 172 wel makkelijker om een mooie landing te maken, je hebt of lijkt gewoon wat meer tijd te hebben om er iets moois van te maken vergeleken met de Tommie.
 Na terugkomst op de club bleek tijdens de debriefing dat het ‘big fat lady’’ avond was op Eindhoven want na de C-17A arriveerde nu ook een Antonov-124 (als ik het goed heb tenminste) welke parkeerde op de apron naast ons clubhuis naast de al aanwezige ook niet kleine andere Russische bak. Blijft gaaf om te zien die grote vracht kisten, zeker als ze vlak langs de club in take-off gaan!!
 Two Fat ladies! Maar om een lang verhaal iets korter te maken, ik ben nu dus ‘los’ op de Cessna 172 en deze lesvluchten gelden ook meteen als twee jaarlijkse trainingsvlucht voor het verlengen van mijn nu alweer bijna 2 jaar oude brevet. Ik kan dus weer twee jaar vooruit en moet nu alleen opletten dat ik beide vliegtuig typen waar ik nu op mag vliegen current hou, maar het is natuurlijk geen straf om minstens één keer in de acht weken op beide typen te vliegen.
Grtz
Rob
|
Maar zeker weten doe ik het niet.
