|
Zo, eindelijk wat tijd om wat te schrijven. Het is al bijna weer een week geleden dat ik mijn eerste les op de Cessna 172 heb gehad maar zoals zo vaak geen moment tijd gehad om mijn website te updaten.
Maar de eerste les op de 172 was dus vorige week dinsdag 20 juni, zoals ik in mijn vorige stukje al vertelde had ik de lessen niet alleen geboekt maar samen met vliegmakker Ronald. Door samen te lessen hopen we te leren van elkaar, je vliegt een les zelf en tijdens de andere les kun je op je gemak leren van de verrichtingen van de ander. Op deze manier hopen we dat er meer blijft hangen. 
Deze dinsdag hadden we in tegenstelling tot vorige week meer geluk met het weer en niets stond de les nog in de weg…. We bleken alleen te weinig brandstof te hebben voor twee lesjes en moesten dus eerst nog even op de knietjes bij de Shell. Ook hier hadden we hadden geluk want we konden meteen komen en waren dan nog aan de beurt voor de in aantocht zijnde Ryan Air 737, dubbel geluk want Christiaan bood aan om voor ons te gaan tanken zodat we meer tijd hadden voor de preflight brieving.
Na de brieving van Paul (instructeur) op naar de inmiddels weer met volle tanks teruggekeerde PH-DKF om te beginnen met de walk-around. Hier ging het meteen fout want ik begon het rondje op dezelfde manier zoals ik gewend ben bij de Tomahawk maar dit bleek fout, het handboek beschrijft de check ronde in andere richting. 
Na alles te hebben gecheckt ging Ronald in de achterklep en zou ik de spits afbijten qua vlucht.
Dat een Cessna toch iets anders is als een Piper Tomahawk bleek al na 1 meter taxiën, reageert een Tomahawk heel direct op de voetpedalen tijdens het maken van bochten zo voelt het bij een Cessna of je twee sponzen onder je voeten hebt zitten. Het ding reageert echt als een dweil!  Het was echt een uitdaging om over de gele streep te blijven rijden, zeker tijdens het nemen van de bochten. Maar ja, het zal wel een kwestie van wennen zijn zullen we maar zeggen.
Hopelijk geldt dit laatste ook voor de bediening van het gas en mengsel, heb je in een Piper een ‘duidelijke’ hendel zo heb je in de Cessna twee wazige stokjes die uit het dashboard steken. Geen probleem zou je zeggen , ware het niet dat we beide tijdens de vlucht toch meerdere malen goed moesten nadenken of gas erop nu trekken of duwen was aan het stokkie. Ging wel een paar keer fout.
Eenmaal al zwierend aangekomen bij intersection D en klaar met de run-up checks was het tijd voor de eerste take-off. Op dus naar de centerline en vol gas om bij 60kt de Cessna los te trekken, waarna je wederom heel snel voelde dat je in een ander type vliegtuig zit. De neus van de Cessna staat tijdens de klim in een heel andere stand als de Tommie waardoor het moeilijk bleek de juiste klimsnelheid van 75kt te handhaven. Tevens voelt de besturing heel anders aan, je merkt heel duidelijk dat de Cessna zwaarder stuurt en minder ‘direct’ reageert op input. Hij wil het liefst straight en level en moeilijker op andere gedachte te brengen.
Op 1000ft aangekomen ging het richting Boxtel voor een Tango departure, hier aangekomen zouden we starten met de oefeningen te beginnen met een klimvlucht naar 2500ft in etappes van 500ft. De klimvlucht ging aardig, alleen was het af en toe even zoeken naar de juiste instrumenten en knopjes voor de checks en klooien met de gas’stokjes’ zoals ik hierboven al aangaf. Aangekomen op 2500ft was het tijd voor een paar snelheidsveranderingen, gingen ook wel aardig afgezien van het feit dat je even moet wennen aan de andere verschillende motor RPM’s voor verschillende snelheden.
Na deze klusjes was het nu tijd om echt te beginnen, op het programma stonden een Clean Stall, Stall in landing configuratie, Steile bochten in beide richtingen, een noodlanding oefening, een glijvlucht en nog wat andere zaken. Voor sommige mensen misschien een eitje, maar voor mij tijdens mijn eerste lesvlucht in bijna twee jaar koste het me toch enkele litertjes oksel, rug en wherever vocht. 
Het was een tijd geleden dat ik deze oefeningen sowieso had gedaan (onder toezicht van een instructeur) en dan moest het nu ook eens in een onbekend toestel. Kortom ik heb het overleeft maar voor m’n gevoel ging het niet echt lekker, door de onbekende cockpit was het veel zoeken / denken tijdens de verschillende checks en handelingen waardoor het allemaal wat stroperig ging. Dit bleef overigens niet onopgemerkt.  Na ongeveer 45 minuten was ik zo op dat ik voorstelde om de rest van de oefeningen maar tijdens een volgende vlucht af te werken. Maar omdat we het programma toch bijna hadden afgewerkt wist Paul me te overtuigen en hebben we het bovenwerk op m’n tandvlees afgemaakt.
Wat me tijdens al de oefeningen steeds weer opviel was dat de Cessna erg graag vliegt en moeilijk op andere plannen te brengen valt. Zo hoorde ik tijdens de stall oefeningen steeds naast me ‘trekken, blijven trekken, TREKKEN!!’, een Tomahawk had onderhand een looping ingezet maar de Cessna verloor bijna geen snelheid en was amper naar z’n stall speed te brengen. Moest bijna m’n stoel naar achter zetten omdat de Yoke niet ver genoeg naar achter kon. Tijdens de noodlandingen merkte je ook goed het verschil, een Tomahawk zweeft namelijk zonder power als een piano en komt snel naar beneden, de Cessna was amper naar beneden te krijgen!! Opzicht wel prettig natuurlijk omdat je dan veel meer tijd hebt om je checks te doen en te zoeken naar een prettig veld om te landen, maar het zorgde er wel voor dat we beide een keer ‘veel’ te hoog uitkwamen voor het door ons gekozen veldje.
Als laatste hebben we de eerste vlucht afgemaakt met een circuitje en touch en go, ook hier het wordt saai weer veel verschillen te bemerken. Wat het meest opviel was het feit dat de Cessna tijdens het selecteren van flaps op downwind, base en final echt met ‘geweld’ op hoogte moet worden gehouden, hij wil meteen weer omhoog en dat het toestel tijdens het afvangen meer achterover hangt dan gewend.
Na mijn eerste vlucht terug naar de hangaar om daarna drijfnat achterin plaats te nemen voor mijn vlucht als waarnemer. Bleek een zeer leerzame ervaring, je kunt alles nog eens rustig op je in laten werken en je ziet meteen dat je niet de enigste bent die wel eens foutjes maakt.
Echt genoten van de vlucht(en) en tijdens de debriefing bleek dat Paul het allemaal ook goed genoeg had gevonden, de volgende vlucht gaat een lesje circuit vliegen worden en als deze succesvol verloopt zouden we ‘los’ kunnen zijn op de 172. Ondanks dit hebben we besloten om in ieder geval nog een extra vluchtje te maken met Paul, waarschijnlijk een vluchtje naar Daimler Binz of hoe je dat ook schrijft.
Maar eerst aankomende woensdag maar eens afwachten, wordt een drukke dag! Overdag verhuizen we met de zaak naar een nieuw pand in Houten en om 18:00LT op EHEH voor de les, zal wel goed slapen woensdag avond.
Ik hou jullie op de hoogte.
Grtz
Rob
 Oirschot met op de achtergrond EHEH. |
 Brug zonder spoor of weg... geen idee??? |
|
(al waren de verschillen voor mij natuurlijk wel een stukkie
Geef maar toe dat
