|
Geschreven door Rob
|
|
Saturday, 5 November 2005 |
|
Zoals jullie vorige week vrijdag al konden lezen zou ik zaterdag 5 november opnieuw een poging wagen om solo de grote driehoek te gaan vliegen. Vorige week zaterdag kon deze helaas niet doorgaan, ondanks het mooie weer bleek helaas de straffe zuidenwind net iets te hard te zijn.
In de aanloop naar dit weekend zag het er weer niet echt goed uit maar naarmate het weekend naderde werden de voorspellingen steeds beter en uiteindelijk leek zaterdag een rustige dag qua weer te worden. 
Wekker dus maar vroeg gezet om 's morgens voor vertrek naar de club de voor vandaag voorspelde wind in het navigatieplan te rekenen. Dit is redelijk wat werkt, zeker omdat er voor vandaag drie navigatieplannen moesten worden ingevuld. Ik zat dan ook al om 7 uur achter de keukentafel met kaart en rekenschijf in de aanslag. 
Gelukkig op tijd klaar met alle berekeningen en dus rond 9 uur de auto in en onderweg naar de club. Na aankomst op de club begonnen met het lezen van de NOTAMS en het opnieuw bestuderen van het actuele weer en de verwachtingen voor vandaag om daarna samen met de instructeur de briefing te doen.
Als instructeur had ik Han Kaaij, erg aardige instructeur maar helaas voor hem zou ie vandaag een rustig dagje op het clubhuis tegemoet gaan, er waren namelijk geen redenen waarom m?n solo vlucht vandaag niet door kon gaan!! 
Na de beslissing dat het definitief door zou gaan vandaag nog even de vluchtplannen voor het eerste en laatste deel van de vlucht gemaakt. (Vluchtplan is n.l. alleen nodig van en naar een gecontroleerd vliegveld zoals bijv. Eindhoven) Dit ging niet zo lekker als verwacht want het ADAS systeem leek de berichten niet te versturen, toen ik uiteindelijk had besloten de vliegplannen maar via de website van de luchtverkeersleiding in te dienen gingen ze er alsnog uit en lagen al m?n plannen in tweefout bij de LVNL. 
Nadat dit alles was gecorrigeerd onderweg naar de hangaar om de WIM klaar te maken voor vertrek. Helaas had de WIM niet voldoende brandstof om midden zeeland te halen en moest er dus eerst even met de Shell worden gebeld of ik terechtkon voor een tankbeurt, aangezien er zes grote kisten op het platform stonden voor de terminal verwachte ik het ergste. Gelukkig hadden ze bij de Shell nog iemand stand-by en kon ik meteen komen, dus 20 minuten later om 11:00 stond ik met een volle tank op de holding voor runway 22 ready for departure.
Na take-off op 1000ft richting Tango om met het eerste navigatie plan naar Midden Zeeland EHMZ te beginnen. Ik had als hoogte voor deze eerste leg 1500ft in gedachten maar omdat de cloud base exact op 1500ft begon maar besloten om op 1000ft te vliegen. Ondanks dat je zou verwachten dat je voor een vlucht van Eindhoven naar EHMZ in westelijke zou moeten vertrekken, vertrek ik toch in noordelijke richting om pas ter hoogte van Vianen een zuidwestelijke koers te kiezen. Deze omweg is nodig omdat de vlucht anders te kort is, de grote driehoek moet namelijk minimaal 150NM zijn en een landing op twee verschillende velden anders dan het veld van vertrek bevatten.
Vianen en de mast bij Lopik.
Het eerste deel van de vlucht gaat helemaal volgens plan afgezien van de hoogte en omdat ik voor het eerst over de woonplaats van Claudine?s oma vlieg (Beesd) maak ik daar nog even een rondje om gedag te zeggen. Ben nog vergeten om te vragen of ze me heeft zien overkomen, maar ik vermoed van niet want anders had ik vast wel iets gehoord. 
Het hele stuk tot Vianen op 1000ft moeten vliegen vanwege de cloud base en ook het eerste stuk in zuidwestelijke richting tot Geerttruidenberg was het niet anders. Eenmaal daar aangekomen klom de cloud base naar ongeveer 2000ft en kon ik dus klimmen naar 1500ft, prettig omdat je in Zeeland boven die grote wateroppervlakten liever wat extra hoogte hebt just in case??
 
Een bui in de richting van Rotterdam en zomaar een paar sluizen.
Na zo?n 80 minuten vliegen kwam het moment naderbij dat ik voor het eerst solo op een ander veld dan Eindhoven moest gaan landen, eerlijk gezegd was ik daar toch wel een beetje gespannen voor. 
Dit kwam voornamelijk door twee redenen, ten eerste dat het een grasbaan is ipv het gebruikelijke beton en ten tweede dat het op een ongecontroleerd veld is. Op Eindhoven is er namelijk verkeersleiding en weet je dus dat er op je gelet wordt, op EHMZ is geen verkeersleiding en moet je dus nog beter oppassen dat je niet iets doet wat jezelf of andere in gevaar brengt.
Maar ja, je moet toch landen dus gewoon doorzetten en vertrouwen in je opgebouwde ervaring. En inderdaad geen redenen om me zorgen te maken want het circuit en landing gingen zonder problemen, tijdens de approach en landing de camera nog aan gehad maar het resultaat daarvan kunnen jullie later zien.
 
Safe at EHMZ en wat een geweldige lucht!
Na het betalen van het landingsgeld, bellen naar huis en nuttigen van een snack weer richting kist om onderweg te gaan naar Seppe. Netjes opnieuw de walk around gedaan en de run-up check vlak voor het opdraaien van de baan, niets vreemds gemerkt.
Toen in take-off op gras runway 27 en klimmen met een rechterbocht om de aanwezige camping te vermijden. Tijdens deze klim ging het mis?? Opeens een hels kabaal in de kist, ik schrok me helemaal de tering.  Na van de eerste schrik te zijn bekomen snel tot de conclusie gekomen dat het geluid waarschijnlijk niet van de motor afkomstig was omdat deze nog gewoon vermogen gaf, ik had alleen geen idee wat er dan zo?n geluid kon maken. Het leek wel of er aan de buitenkant van de kist iets hard tegen de huid aan klapperde een gordel oid, maar omdat deze beide netjes binnenboord waren kon dat het ook niet zijn. Omdat het met dit geluid geen optie was om verder te vliegen snel besloten het circuit niet te verlaten en om terug te gaan voor een voorzorgslanding.
Tijdens de rest van het circuit gaat er van alles door je hoofd. Zou het toch iets in de motor zijn en zal ie het blijven doen tot ik aan de grond sta?? Zal er iets mis zijn met het landinggestel en zal dit tegen de onderkant aan liggen te knallen en kan ik daar dus wel mee landen?? Heb nog gedacht om even laag over het veld te vliegen en aan de toren te vragen of zij iets konden zien maar m?n angst dat het aan de motor zou kunnen liggen won het toch en ik ben toch maar meteen aan een full stop landing begonnen.
Gelukkig stond ik een paar minuten later weer veilig aan de grond (met her en der ?wat? zweet plekjes) en had de motor en het landingsgestel het dus gehouden, nu was ik toch erg benieuwd wat het geluid dan veroorzaakte!!
 
Daar zijn we weer en heee wat zit daar!?
Het geluid bleek afkomstig van een stuk isolatie tape dat normaal langs de randen van de motorkap zit geplakt om trillingen te voorkomen, deze tape was voor zeker 2/3 los gekomen en naar buiten gekropen en klapperde dus in de ?propeller? wind tegen de kist. Aangezien zo?n vliegtuig huidje redelijk dun is en werkt als een klankkast maakte dit een hels kabaal.
Na een telefoontje met de club besloten om de tape in z?n geheel te verwijderen om herhaling te voorkomen. Daarna wederom naar de toren om opnieuw de 17 euro landingsgeld te voldoen maar dit bleek niet nodig, ik zag er blijkbaar erg geschrokken uit.
 
De boosdoener!!
Ben inderdaad zelden zo geschrokken maar gelukkig geen moment in paniek geraakt. Dat is dan nog een positief punt aan dit geval, ik heb nu tenminste een idee hoe ik reageer in geval van trouble.
Na deze ellende een vernieuwde poging om Seppe te bereiken en nu zonder problemen, dit was het geval en na 35 minuten vloog ik het circuit gebied binnen van runway 25 op Seppe EHSE. De landing ging ook hier zonder problemen en een parkeer plekje was snel gevonden. Wederom naar de toren om even het landingsgeld te voldoen en om na te vragen hoe het tanken hier in z?n werk gaat. Er moest namelijk even getankt worden om ervoor te zorgen dat de kist redelijk vol terug zou komen op Eindhoven voor de lessen die zondag zouden volgen. Beetje lullig om het ding met twee bijna lege tanks terug te rijden de hangaar in toch.
Hierna weer richting runway 25 voor het laatste stukje van vandaag terug naar Eindhoven. Na take-off en het verlaten van het circuit met een ruime klimmende rechterbocht om het aanwezige dorpje heen om weer op 1200ft over het veld om te beginnen met het laatste navigatieplan. Ook dit stukje navigatie ging weer goed en ik wist zonder veel moeite punt Whiskey aan de rand van de Eindhoven CTR te vinden.
De gevlogen route.
Het laatste oude vertrouwde stukje naar EHEH en de landing gingen ook hier goed en na ongeveer 45 minuten stond ik weer terug bij de hangaar waar m?n avontuur die ochtend was begonnen. De PH-WIM weer netjes op z?n plaats gereden en omdat ik de laatste was die die dag terug zou komen ook meteen samen met de vluchtcoördinator de hangaar afgesloten.
Nog even de dag / vlucht doorgesproken met Han en daarna snel naar de bar om het verloren ?angst? zweet weer met cola aan te vullen.
De volgende vlucht die nu op het programma staat is een vlucht naar het buitenland, naar zwartbergen in België om precies te zijn. Er komen nu in totaal drie van deze buitenland vluchten waarna nog enkele examen trainingen zullen volgen.
Een datum staat nog niet maar als deze bekend is dat horen jullie het als eerste!
Grtz Rob
|
ik wil ook in amsterdam 
bij amsterdan gaat altijd