|
Nu roesten aluminium vliegtuigen toch al niet zou snel maar ik bedoelde het dus niet letterlijk. Ik doelde eigenlijk meer op m'n oude liefde de Piper Tomahawk, het toestel waarop ik mijn PPL opleiding heb voltooid. Sinds ik vorig jaar mei ben uitgecheckt op de Cessna 172 heb ik 'haar' een beetje verwaardeloost en links laten liggen. 
Wel een paar keer het idee gehad om me weer eens uit te laten checken maar het was er nog niet van gekomen, er was ook geen noodzaak gezien het feit dat de Cessna 172 goed beschikbaar was. De laatste maanden is de beschikbaarheid echter een stuk minder geworden en zeker nu hij de eerste tweede maanden aan de grond staat voor een nieuwe motor was het tijd om weer eens naar een alternatief te kijken. Gewoon een tijdje niet vliegen is natuurlijk wel goedkoper maar gezien het feit dat vliegen toch wel een verslaving is geworden is dat natuurlijk geen optie. 
De makkelijkste optie was dus om even een zgn. 8 weken check te plannen op één van de Tomahawks zodat ik weer kan kiezen uit minstens 3 vliegtuigen op de club als ik wil gaan vliegen. Zo gezegd zo gedaan en contact op genomen met Paul om ergens op een doordeweekse dag aan het eind van de middag een lesje te doen. Helaas bleek het op de afgesproken dag te slecht weer om te vliegen en heb ik de les verzet naar vandaag 15 maart en met een 'normale' weekend instructeur i.p.v. Paul. Of althans het was uitendelijk wel weer een Paul maar dan wel en andere.
 What a beauty! ;-) Als voorbereiding op de checkvlucht de basic training manual die ik gebruikte tijdens het praktisch deel van de opleiding maar weer eens doorgenomen zodat ik alle mogelijke oefeningen die ik tijdens de check kon verwachten weer volgens de specs van de instructeurs zou kunnen uitvoeren.
Eenmaal op de club aangekomen bleek dat ik meer voorbereidingen had gedaan dan noodzakelijk want Paul vondt het gezien het feit dat ik regelmatig vlieg alleen noodzakelijk om een aantal circuitjes te vliegen met de met 10 tot 15kt aanwezige crosswind.
Eenmaal in de PH-NRA, voelde het ondanks het feit dat het al bijna een jaar geleden was meteen weer vertrouwd aan. Misschien ook niet zo vreemd ik heb er perslot al meer dan 100 uur opzitten op de Tommie! Was trouwens ook wel leuk om weer in de NRA te zitten, want op dit toestel heb ik perslot mijn eerste lesvlucht gedacht. Echt oude liefde dus!! 
De vlucht zelf ging aardig, alleen het eerste circuitje was enigsins rommelig maar de daarop volgende waren allemaal weer binnen de specs en na 6 rondjes vondt Paul het wel gezegend en konden we weer terug richting de club.
Vanaf nu kan ik dus naast de Cessna 172 ook weer vliegen op de Piper Pa38 Tomahawk, zeker handig gezien het feit dat ik de 18de een vlucht in de agenda heb staan met vriend en collega Berry en de PH-DKF tegen die tijd zeker nog niet klaar is. Er gaan wel geruchten dat er op korte termijn een vervangende / tweede Cessna 172 gaat komen, maar eerst zien dan geloven!
Zal proberen snel een verslag te plaatsen van de vlucht met Berry!
Grtz
Rob
|
