|
Geschreven door Rob
|
|
Sunday, 29 May 2005 |
Het was alweer een tijd geleden dat ik had gevlogen, 4 weken om precies te zijn. De reden dat ik niet heb kunnen vliegen is zoals jullie allemaal al hadden kunnen lezen niet heel erg verschrikkelijk, lekker twee weken naar de zon. 
Maar vandaag was het eindelijk weer eens zover, was bang dat ik het alweer verleerd zou zijn maar gelukkig bleek dit niet het geval. 
Weer het gebruikelijke detail van 10 tot 12 geboekt met Eddy van Duivenbode als instructeur, op het programma voor vandaag stonden de voorzorgslandingen. Volgens de instructeur waar ik de vorige keer mee vloog zijn voorzorglandingen net zoiets als noodlandingen alleen dan makkelijk. Ja ja?..
Bij aankomst op de club ging het er meteen op, tijdens het bestuderen (in mijn geval vluchtig doorbladeren) van de NOTAMS begon Eddy opeens moeilijke vragen te stellen.  Wat betekend deze afkorting en wat betekend deze afkorting, ik met een bek vol tanden want het antwoord moest ik hem schuldig blijven. Ik wist wel dat je de antwoorden kon vinden in de VFG gids maar tot mijn grote schaamte moest ik bekennen dat ik daar nog nooit echt serieus in had gekeken.  Dus ook het opzoeken van de antwoorden ging niet echt voorspoedig, uiteindelijk gelukkig wel gevonden maar hier moet ik dus op korte termijn eens een avondje aan besteden. Gelukkig staat de VFR gids tegenwoordig ook op internet(AIS online), dus de deur hoef ik er niet vooruit.
Na deze ?overhoring? begonnen we aan de pre flight brieving. We zouden de les beginnen met een aantal voorzorgslandingen ergens ten westen van Den Boch om daarna terug te vliegen naar het veld voor een aantal normale touch en go?s, short field landingen en glide-in?s. Verder zouden we ook nog een aantal zaken herhalen waaronder wat snelheidsveranderingen, kortom een drukke les.
Zoals al eerder gezegd is een voorzorgslanding net zoiets als een noodlanding alleen het je iets meer tijd om een geschikt veld te vinden omdat de motor nog loopt. Waarom dan landen als de motor nog loopt zul je denken.
De volgende redenen zouden kunnen leiden tot een voorzorgslanding:
- Invallende duisternis.
- Ingesloten door slecht weer.
- Te weinig brandstof om een veld te halen.
- Compleet verdwaald.
- Onwel worden van de piloot.
- Problemen aan het vliegtuig.
Als je een mooi veld hebt gevonden voor de voorzorgslanding vlieg je een ?normaal? linkerhand circuit (alleen nu op 500ft ipv 700ft om te landen op het veld. Alleen maak je eerst een inspectierun op 200ft om te kijken of er zich geen obstakels bevinden op het uitgekozen veld.
Ook is er nog een speciaal stukje RT voor deze situatie:
PANPAN PANPAN PANPAN Dutch Mill Info PH-NRA low on fuel precautionary landing west of Den Bosch 2000ft heading 200
Naast de voorzorgslandingen zouden we dus ook nog wat verschillende soorten landingen oefenen, als eerste de short field landingen. Een short field landing is net zoiets als een normale landing alleen met iets minder snelheid. (65 ipv van 70 bij een Tomahawk) Hierdoor is het mogelijk de landingsplaats exact te bereiken en na de landing snel tot stilstand te komen.
De Glide-in landing doe vanaf een iets hogere circuit hoogte (1000ft) en met een downwind iets dichter op de het veld. Aan het einde van downwind trek je het gas dicht en vlieg je zonder gebruik te maken van de flaps met de ideale glijsnelheid (70 bij een Tomahawk) naar final. Zit je op final nog te hoog dan kun je evt. doormiddel van de flaps sneller hoogte verliezen om op de juiste plek te landen.
Klinkt op papier allemaal makkelijk maar ik was erg benieuwd of het in de praktijk ook zo zou zijn.
Na de take-off met een Tango depature richting Den Bosch om de voorzorgslanding te oefenen. Onderweg nog even vertragen tot 70kt en daarna versnellen tot 100kt om uiteindelijk weer uit te komen op de kruissnelheid van 90kt. Dit ging zonder problemen en ook de voorzorgslanding ging best lekker, alleen bleek achteraf dat er in de buurt van het veld dat ik had uitgekozen een veel geschikter veld lag. Maar ja ik denk dat het op mijn veld ook wel goed was gekomen.
Na deze oefening weer onderweg naar het veld voor de rest van de les. Tussen Tango en Oscar kwam ons nog een ?hercules??? tegemoet op 2000ft, gaaf gezicht!! (Wij zaten op dat moment op 1500ft)
Op het veld hebben we het volgende ?programma? afgewerkt:
- 1 Normale touch & Go.
- 1 Demo short field landing.
- 1 Inspectie run op 200ft.
- 2 Short field landingen.
- 1 Demo Glide-in.
- 3 Glide-in?s
Tijdens deze sessie hebben we op downwind nog twee keer een bocht van 360 graden moeten vliegen omdat er wat ?grote? kisten moesten landen en opstijgen. Niet erg want dan heb je tenminste lekker de tijd om op je gemak de Oirschotse heide te bekijken.
Na de les van 1 uur en 23 minuten een zeer uitgebreide debriefing van ongeveer 45 minuten omdat Eddy na mij niet direct met een andere cursist zou gaan vliegen en daarna om 13:30 pas onderweg naar huis.
Onderweg naar huis even gebeld om te vertellen dat ik er aan kwam, toen bleek dat Thijn (8) zich vreselijke zorgen had gemaakt omdat ik pas zo laat belde. (normaal ben ik meestal een uur eerder klaar)
Hij dacht minstens dat ik was neergestort. 
Voortaan toch maar meteen ff een sms?je als ik ben geland en het wat langer dreigt te duren dan normaal, kids in de stress is toch ook niet leuk!! (voelde me goed schuldig)
Eenmaal thuis aangekomen bleek ik ook nog eens de sleutel van de PH-NRA in m?n zak te hebben dus kon ik weer terug. Kids vonden het geen ramp want nu konden ze ook nog ff mee om tuigjes te kijken, Claudine vond het wat minder want we zouden ?s middags ook nog even naar haar oma gaan.
Volgende week geen normale les maar een spin training in een Fokker S11 en als ik geluk heb dan maken we ook meteen een paar loopings en rols. 
Het er vreselijke zin in maar vraag me ook af of ik m?n ontbijt wel binnen kan houden??
|
Archief 
