|
Geschreven door Rob
|
|
Saturday, 20 May 2006 |
|
Zoals gezegd stond dit weekend m'n laatste examen training op het programma, of beter gezegd als het succesvol zou verlopen kon het de laatste zijn. 
Kortom er hing best veel vanaf deze keer!
Er is natuurlijk nog geen noodzaak dat ik op examen moet, m?n theorie is namelijk nog geruime tijd geldig maar toch na 2 jaar lessen wil je er ook eens een keer mee klaar zijn. Ook de kids kunnen niet meer wachten om eens met me mee de lucht in te gaan. 
Een andere reden om snel op examen te willen is het feit dat per 1 juni de drie huidige Tomahawks bij onze club verdwijnen, er komt er weer één voor in de plaats maar je weet nooit of je daar weer erg aan moet wennen. (andere instrumenten o.i.d.)
Ik zou net als twee weken geleden vliegen met Han Kaaij. Toen stonden er crosswind landingen op het programma en nu zouden we het bovenwerk en circuit gedeelte afsluiten.
In de dagen richting het weekend zag ik het al somber in, het weer zat in tegenstelling tot de laatste tijd dit keer niet mee. Regenbuien, omweer en zeer harde wind, het leek wel herfst. Deze morgen was het niet veel anders, regen en wind met een slordige 22+ knopen. Ik ging dus ook naar de club met het idee dat er vandaag niet zou worden gevlogen, dat vermoeden werd nog extra bevestigd toen ik zag dat de isacar rally waar veel club genoten aan zouden meedoen ook was afgelast. Echter toen Han arriveerde had hij andere plannen, dit was in zijn ogen juist weer om eens GOED te oefenen. 
We zouden dus toch gaan vliegen. Afgesproken dat we via een Tango departure de CTR zouden verlaten om daar met het bovenwerk te starten en dan na afloop zouden we in het circuit ook nog de nodige oefeningen afwerken.
Na de briefing richting de WIM om deze klaar te maken voor z'n eerste vlucht van de dag, uitgebreide walk-around incl. Fuel drain en vele vragen van Han om te kijken of ik qua technische kennis ook op examen niveau ben. Toen we hiermee klaar waren was er buiten weer een bui losgebarsten, we besloten maar even te wachten. Nadat de bui was weggetrokken kozen we via Runway 22 het luchtruim.
Eenmaal in de lucht dacht ik dat ik gek werd, wat een wind?.. Ik had het nog nooit zo erg meegemaakt, we werden van hot naar her geblazen en het leek meer op een ritje rodeo stier dan op een fijn stukje vliegen.
Wat is het dan moeilijk om hoogte en koers te houden! Ook bleek het weer richting Tango nog slechter dus ik vroeg aan de toren om een Yankee departure. (richting Venlo)
Voorbij Yankee begonnen met de oefeningen, slow flight, steile bochten, noodlandingen en na een kleine 45 minuten weer richting het veld voor het circuit werk. Ik was echter al zover door elkaar geschut dat ik me niet echt lekker meer voelde. Kreeg langzaamaan een misselijk gevoel in m?n buik, tintelende handen en kreeg ook een beetje een zweet bovenlip. 
Ik zou toch niet moeten kot??..
en we hadden ook al geen zakjes aan boord.
Eenmaal bij het veld leek ik weer aardig opgeknapt en we besloten de les toch door te zetten. Alleen bleek na de eerste touch en go met gesimuleerde motor storing dat ik toch niet meer zo lekker in m?n vel zat, het was rommelig. Toen maar besloten er een punt achter te zetten voor vandaag, ik ga morgen toch wederom de lucht in en dan kunnen we dan de overgebleven zaken nog afhandelen.
Tijdens de debriefing dus helaas geen laatste handtekening maar wel de afspraak om de dag erop samen met Eddy (Chef instructeur) de laatste puntjes op de I te zetten.
Hopelijk meer geluk met het weer.
|
Archief 
