|
Geschreven door Rob
|
|
Monday, 24 October 2005 |
|
Gisteren was het eindelijk zover, er mocht weer eens een 'stukje' worden gevlogen.
De laatste keer dat ik het luchtruim heb gekozen was alweer begin Oktober,
toen met mede blogger Marcel Zwakenberg.
De weekenden daarna zat de agenda bom vol en kon er niet worden gevlogen, ROC cityrun, musical GVR en nog een paar andere zaken.
Maar zoals gezegd gisteren was het dus weer zover, er stond weer een les op het programma en wat voor les??..
Ik heb namelijk de grote driehoek DBO (met instructeur) gevlogen, zo'n grote driehoek is een vlucht van minimaal 150NM met een tussen landing op twee velden anders dan het veld van vertrek. Bij ons op de club vlieg je zo'n grote driehoek twee keer, één keer met instructeur en een keer solo.
De route van de grote driehoek mag je zelf kiezen zolang hij maar minimaal 150NM is, maar de club geeft je wel een suggestie voor de route. Ik had eerst het idee om een eigen route te bedenken bijvoorbeeld langs Hoogeveen  en Lelystad, maar omdat deze route toch wel significant langer was heb ik vanuit kosten oogpunt toch maar besloten de standaard route van de club te vliegen.
Deze standaard route is als volgt:
Vanuit Eindhoven eerst in noordelijk richting Vianen om daarna in zuidwestelijke richting richting Geertruidenberg te vliegen. Daarna in westelijke richting langs de Moerdijk en via Bruinisse naar vliegveld midden zeeland. (EHMZ)
Vanaf EHMZ gaat het tweede leg via Dinteloord naar vliegveld Seppe (EHSE) om daarna met een bocht om de Gilze-Rijen CTR weer in Eindhoven uit te komen.
Dit was dus de route die in de planning stond, de werkelijkheid zou echter wat anders brengen.
De boven genoemde route incl. de procedures onderweg en bij alle te bezoeken vliegvelden, brandstof berekening, weight and balance uitgebreid voorbereid in de dagen voor de vlucht. Heeft stiekem nog een boel tijd gekost, ben er toch wel twee avonden zoet mee geweest.
Maar dit betekende dus wel dat ik zondag morgen naar mijn idee volledig voorbereid op de club aankwam om samen met Michiel Ham ?even? dat rondje te vliegen. 
De weersvoorspelling zag er ondanks het slechte weer in de dagen ervoor redelijk uit, er zat wel een storing in het noorden van het land maar in het zuiden zou er alleen af en toe een bui kunnen voorkomen. Ook de wolkenbasis zou ergens rond de 2000ft moeten liggen wat dus voldoende ruimte zou moeten geven voor het vliegen van de driehoek.
Echter toen we na de briefing en het maken van de verschillende vliegplannen richting de hangaar en PH-WIM vertrokken betrok de lucht boven Eindhoven al ernstig. We moesten eerst nog tanken dus we hadden nog wel wat tijd voor we daadwerkelijk de lucht in zouden gaan, maar echt hoopvol zag het er niet uit. Tijdens het tanken begon het zelfs te regenen en de moed zakte me al in de schoen, het zou wel eens niet door kunnen gaan. 
Gelukkig leek het erop dat ten noorden de lucht al flink opklaarde dus na het tanken toch maar onderweg. Na de take-off en de klim naar departure altitude bleek dat de wolkenbasis niet op de verwachte 2000ft lag maar ergens rond de 1500ft, om hier dus ruim uit te blijven besloten om de vlucht op 1000ft uit te voeren. Na het verlaten van de CTR bij Boxtel zagen we de eerste bui op onze route al opdoemen, dus uitwijken en om de bui heen. Bij Zaltbommel aangekomen doemde de volgende bui alweer op en vlak daarna verslechterde het zicht zodanig dat we nauwelijks geen horizontaal zicht meer hadden.
Toen ging ik even in de fout, in ben doorgevlogen ondanks het slechte zicht. Hier werd ik na enkele minuten door Michiel ook vriendelijk doch zeer dringend op gewezen. 
Ik heb er later nog lang over nagedacht waarom ik dit heb gedaan en ik denk dat het een combinatie was van de volgende zaken:
- Ik had nog steeds grondzicht en ik ben erg bekend in die buurt omdat ik er enkele jaren gewoond heb.
- En ondanks dat je in deze fase van de opleiding toch de verantwoordelijk zou moeten hebben en nemen ga je er toch vanuit dat zolang de instructeur niets zegt het wel goed zal zijn.
Het enigste wat ik zeker weet is dat ik solo niet in deze situatie zou zijn gekomen, ik denk dat ik niet eens onderweg zou zijn gegaan of dat ik zou zijn omgekeerd bij verslechtering van het weer. Maar ja, dat is wijsheid achteraf. Maar eveneens achteraf is het misschien wel goed dat het is gebeurd want ik weet nu uit ervaring wanneer het weer echt te slecht is om door te vliegen.
Na te zijn omgedraaid en we ter hoogte van de waal weer in rustig vaarwater waren gekomen besloten we langs de waal naar het westen te vliegen om bij Gorinchem het navigatie plan weer op te pakken, echter?..
Daar doemde de volgende bui alweer op en om niet weer in dezelfde situatie terecht te komen besloten we weer uit te wijken naar het zuiden waar het weer er veel beter uitzag. Eenmaal bij de maas aangekomen weer naar het westen gevlogen om bij Geertruidenberg het plan weer op te pakken maar je raad het misschien al??.
Daar hing de volgende bui , dus nog een stukje naar het zuiden om uiteindelijk ongeveer 3NM ten zuiden van de geplande track naar het westen te blijven vliegen. Hierna werd het weer een stuk beter en zijn we geen noemenswaardige buien meer tegen gekomen en hebben we de geplande route weer kunnen oppakken.
Daarna m'n eerste landing buiten Eindhoven en meteen ook m'n eerste op gras op EHMZ, wel spannend maar het ging redelijk en alle onderdelen zaten nog op z'n plaats na de landing. Na een korte stop en het betalen van het landingsgeld weer onderweg naar de volgende bestemming EHSE.
Op dit deel van de vlucht had ik een stuk radionavigatie in de planning, dit ging redelijk maar helaas was de ontvangst van de twee radiobakens omdat we maar op 1000ft vlogen niet echt best. Ik heb op de VOR dan ook enkele malen de flag zien verschijnen die aangeeft dat geen signaal meer wordt ontvangen. Maar ondanks dit heb ik Seppe toch weten te vinden en zaten we na een goede landing en het betalen van wederom landingsgeld in het restaurant aan de thee met appeltaart.
Nu restte alleen nog het laatste stuk terug naar Eindhoven, een relatief kort stukje maar ik was onderhand zo afgepeigerd dat het nog een redelijk zware opgave was. Dat ik zo moe was bleek ook wel uit het feit dat ik de radio call naar Eindhoven tower voor het binnen vliegen van de CTR aardig verprutste , gelukkig ging de landing wel weer goed maar het was op m'n tandvlees.
Na terugkomst bij de hangaar de WIM en zijn collega's die nog buitenstonden naar binnen geduwd en onderweg naar het club gebouw voor de debriefing en de financiële aderlating. Want het blijft een feit vliegen is geweldig maar helaas ook geweldig aan de prijs.
Wim terug in z'n hok na gedane arbeid.
Dat ik erg moe was, was me waarschijnlijk aan te zien want bij binnenkomst op het clubgebouw merkte een andere aanwezige instructeur op dat ik zeker een zware dag achter de rug had.
Na het afhandelen van de nodige paperassen weer onderweg naar huis.
En om deze dag nog even in één zin samen te vatten.
Het was een geweldige leuke vlieg dag, maar ik kan me niet heugen dat ik zo moe ben geweest.
Het is niet laat geworden.
Je kunt wel zien dat het met slecht weer moeilijk hoogte houden is.
|
