|
Na enkele eerdere vruchteloze pogingen om een keer samen met m’n collega / vriend Michel te gaan vliegen is het er dit weekend eindelijk van gekomen. We hadden zoals gezegd al een paar pogingen achter de rug, maar deze waren iedere keer letterlijk in het water gevallen. De voorspellingen leken ons dit keer echter gunstig gestemd, met de nadruk op ‘leken’. 
Want ’s avonds verschenen er opeens voorspellingen die spraken over ochtendmist, de mist zou niet hardnekkig zijn maar zou pas op z’n laatst rond de middag zijn weg getrokken.
Ik had dus al weer visioenen dat het pas zou zijn weg getrokken als mijn geboekte detail voorbij was. 
Toen ik echter ’s morgens uit het raam keek was het helemaal helder, geen wolkje aan de lucht. De voorspellingen leken voor één keer niet te zijn uitgekomen, enthousiast gebeld met Michel en om negen uur afgesproken om te zorgen dat we om tien uur het luchtruim konden kiezen. In de planning stond een vlucht via een omweg over Oss (Woonplaats Michel) naar Midden Zeeland om daar even lekker te ‘vet’ te lunchen en dan via een rechte lijn weer terug naar Eindhoven. Echter bij aankomst op het vliegveld bleek dat Piet Paulusma en z’n kornuiten toch gelijk hadden, in no time trok het helemaal dicht. We stonden erbij en keken er naar! Vertrekken was geen optie meer en er zat dus niets anders op dan geduldig wachten op betere tijden.
Een paar koffie en twee uur later werd het eindelijk een stukje beter en konden we onderweg. We zouden eigenlijk in de problemen komen met de tijd maar gelukkig had Peter, de vlieg coördinator van die dag wat geschoven en hadden we de PH-MEC de rest van de dag. 
.jpg "Click to see real size") PH-MEC ready for action
Rond 12:15 kozen we het luchtruim via runway 22 .jpg "Click to see real size") Take-off runway 22 op EHEH
Het uitzicht boven viel zwaar tegen, de mist was wel zover opgelost dat er kon worden gevlogen maar daar was dan ook alles mee gezegd. Tot een hoogte van 1700ft was het erwten soep, daar boven was het echter strak helder. .jpg "Click to see real size") Boven de soep. (met grondzicht natuurlijk!)
Zoals gezegd voor we richting EHMZ zouden gaan eerst langs Oss om een rondje om het huis van Michel te vliegen. We waren er wat eerder dan ik had verwacht dus het was nog even de vraag of Helga en de kids ons wel zouden zien, maar achteraf bleken ze ons goed te hebben gezien. .jpg "Click to see real size") Oss from above
Hierna via Zaltbommel in westelijke richting, eerst een stuk boven de prut en daarna erin omdat ik ‘bang’ was boven een gesloten wolkendek terecht te komen. Navigeren was wel moeilijk maar met zoveel water onder ons wat uiteindelijk ook in Zeeland zou uitkomen en m’n backup GPS kwam het wel goed. .jpg "Click to see real size") The Office
In de gebouwen met het groene dak is m’n sponsor gevestigd.  Uiteindelijk na ongeveer anderhalf uur airtime kwam EHMZ inzicht, nu maar hopen dat we tijdens de landing niet in de prut zouden wegzakken! Het veld was namelijk erg sompig en was zelf gesloten voor zwaarder verkeer, gelukkig had ik dit de avond ervoor al in de NOTAMS gezien en heb ik even gebeld om te vragen of ik wel terecht kon.
Het zou toch zonde zijn als je er helemaal heen was gevlogen (gereden) en het zou dicht zijn, he Marcel.
.jpg "Click to see real size") Final 27 op EHMZ
Op het veld genoten van een heerlijke hamburger en de nu alom aanwezige zon om na een uurtje weer richting Eindhoven te vertrekken. .jpg "Click to see real size") Mec en Michel
De terug weg was in tegenstelling tot de heenweg een redelijk rechte lijn, alleen even om de Woensdrecht CTR (EHWO) heen maar wel recht door de Gilze Rijen (EHGR) CTR heen om lekker snel $$ weer op Eindhoven terug te zijn. We kwamen in de CTR van Gilze Rijen nog een aantal rare plekken op de grond tegen, kernproeven in Brabant?? .jpg "Click to see real size") Kernproeven?? (rondjes)
Als iemand weet wat het is dan hoor ik het graag!
Update 20/3/2007: (Thanks to Member Rien from ATCBox.com) Goirlese Heide, Keltische grafheuvels
En nu staan we dan eindelijk op de échte heide, een onafzienbare vlakte met in het midden daarop vijf in een naar het westen gekeerde boog liggende heuvels. De "Vijfberg" noemden de bewoners van de streek ze! Die heuveltjes moesten wel de aandacht trekken, want ze doken daar zo onnatuurlijk op uit die vlakke heide. Dat duurde tot de archeologen verschenen, de mannen van "de leerschool van de spade", die bij hun opgravingen in 1935, welke verricht werden door de heren W.J.A. Willems en J. Willems, tot de ontdekking kwamen, dat men hier met zes (en dus niet vijf) Keltische grafheuvels uit het bronzen tijdperk had te doen. Een der heuvels bleek met een ringwal omgeven, wat volgens Bijvanck toen "een voor ons land en tot op deze tijd voor het gehele Europese continent unieke grafheuvel betekende". De Rechte Heide had na eeuwen weer een van haar geheimen prijs gegeven en getuigenis afgelegd van de vroegere bewoning van dit gebied.
Men heeft de heuvels naar hun allervroegste toestand gerestaureerd, met zorg en ook met draadomheining beschermd als een kostbaar getuigenis van het verleden. Maar de tijd schreed voort, de oorlog kwam en ging, en de mensen hielden wel andere zorgen over dan die van een paar heuvels in de hei. De beschermingen werden successievelijk door vandalenhanden gesloopt. De paal met het bord, dat mededeling deed van de unieke vondst, verdween eveneens en nu liggen de heuvels daar weer als vergeten op die hoge heide. Neen, niet helemaal vergeten: ze zijn tot speelplaats geworden van de jeugd, die er op ravot...
Bron:Pierre van Beek Heemkundige
Na minder dan een uur incl. een extra rondje op downwind i.v.m. een landende collega stonden we weer aan de grond op Eindhoven. Het was een heerlijke vliegdag, zou zouden er nog vele moeten volgen!! Misschien morgen wel weer, ik ga dan een aantal vliegscholen bezoeken op EHLE samen met Frank en als er wat tijd overschiet zou het zomaar kunnen dat we een stukje gaan vliegen.  Grtz Rob
|
,geweldig