'n moetje maar toch een onverwacht genoegen!!
Vandaag stond er zoals gezegd 'een moetje' op het programma, een moetje in de zin van er moest snel worden gevlogen want anders zou het meer dan 8 weken geleden zijn. Als je over die 8 weken gaat moet je namelijk eerst weer een zgn. 8 weken check doen met een instructeur voordat je weer solo mag vliegen.
Daar had ik dus niet zo'n zin in. 
De reden trouwens dat ik de laatste tijd zo weinig zelf heb gevlogen ligt hem in het feit dat het op de club sinds het verlies van de PH-WIM ZEER moeilijk is om nog Tomahawk te vliegen. De overgebleven Tomahawk wordt primair gebruikt voor lesvluchten en mag alleen worden geboekt voor plezier vluchtjes als deze 3 dagen voor het weekend nog niet is geboekt voor lesvluchten, concreet betekend dit dus niet vliegen als je niet lest.
De gewone club leden zijn dus veroordeeld tot door de weeks vliegen en het opnemen van vrije dagen, maar zelfs al heb je een dag vrije kunnen regelen is het nog moeilijk om een plekkie te bemachtigen.
Ben het niet eens met bovenstaande methode van beschikbaarheid verdelen, het lijkt wel of ik bij een commercieele vliegschool vlieg ipv een vliegclub!! 
We betalen verslot toch allemaal dezelfde contributie, dan zou je verwachten dat je ook dezelfde rechten hebt. Tijdens de volgende leden vergadering maar eens aan de orde stellen.
Maar gelukkig kon ik dus vandaag nog even terecht voor ik over m'n 8 weken zou gaan!
Geen tijd en puf om een heel verhaal over de vlucht te schrijven maar wil jullie de vlucht toch niet geheel onthouden!
 Uitzicht vandaag
Het leek 's morgens eerst niet te gaan lukken, motregen en de wolken leken ERG laag te zitten maar na een blik op de buienradar en de TAF kreeg ik weer een beetje hoop. Het weer zou rond een uur of 10 aardig moeten gaan opklaren en dat gebeurde dit keer ook nog!
Eenmaal airborne bleek het zelfs heerlijk vliegweer te zijn, het uitzicht was niet heel geweldig (zo'n 7 a 8NM) maar verder was het een smooth ride. Geen hobbels in de weg gevoeld deze keer door de stabiele atmosfeer.
 Je ziet nog net de centrale bij Raamsdonksveer boven de nevel Tijdens de vlucht die liep van EHEH naar Zaltbommel, via de Waal naar Gorichem, Raamsdonksveer (oid) en weer via de maas terug naar Den Bosch heb ik echt genoten, lekker relaxed bootjes kijken en genoten van het uitzicht. Ook nog wat geoefend op snelheids veranderingen en slow flight en bij terugkomst op EHEH heb ik de vlucht afgesloten met een paar Touch en Go's.
Was wel grappig trouwens omdat ik tijdens het maken van de Touch en Go's met rugwind ipv wind van voor moest landen, de wind van 6 a 7kt kwam namelijk uit richting 110 en er werd toch gebruik gemaakt van runway 22. Je zou dus verwachten dat runway 04 in gebruik zou zijn, maar aangezien de rugwind component in deze situatie niet erg groot is dit geen probleem. Ik merkte overigens wel dat ik meer 'grond' nodig dat om stil te komen na de laatste T&G, normaal helpt de wind een handje om te remmen.
 Deze 'jongens' waren op bezoek op EHEH. Komende tijd waarschijnlijk wederom niet vaak de lucht, drukke december maand voor de boeg en helaas ook geen kisten beschikbaar.
Mocht het er wel van komen zijn jullie natuurlijk de eerste die het hier kunnen lezen.
Grtz
Rob
|
Archief 
